Leo Rauth (1884-1913) - Venise de nuit

Niemiecki malarz i grafik, wykształcony kolejno w Lipsku, Karlsruhe, Berlinie i Monachium, w klasie Franza von Stucka, Leo Rauth należy do pokolenia, które na początku I wojny światowej odnowiło malarstwo figuralne, kładąc większy nacisk na światło sztuczne, na dekoracyjność i na nowoczesność miejską. Po pobytach naukowych w Paryżu i Wenecji szybko wybił się na scenie artystycznej Lipska od 1909 roku, zanim zmarł przedwcześnie w 1913 roku.
Nocny widok Wenecji wpisuje się w kontekst, w którym miasto lagunowe stanowi istotny motyw w malarstwie europejskim, postrzegane jednocześnie jako miejsce pamięci, teatru i eksperymentów malarskich. U progu XX wieku Wenecja nocą koncentruje badania nad efektami świetlnymi, odbiciami na wodzie oraz przemianą przestrzeni miejskiej pod wpływem nowoczesnego oświetlenia, tematy dzielone przez wielu artystów wywodzących się z późnego symbolizmu i kierunków dekoracyjnych.
To dzieło ma szczególne znaczenie w twórczości Rautha, ponieważ przenosi, poza świat karnawału i scen, jego zasadnicze troski dotyczące inscenizacji światła i atmosfery. Temat wenecki pozwala mu łączyć tradycję ikonograficzną z nowoczesną wrażliwością, zgodnie z oczekiwaniami epoki zafascynowanej renowacją miast historycznych poprzez pryzmat nowoczesności. Świadczy to o wpisaniu Rautha w współczesne debaty artystyczne wokół nocnego motywu, percepcji i miasta jako autonomicznego motywu malarskiego.
Jako członek Leipziger Secession i Deutscher Künstlerbund, Rauth rozwija twórczość rzadką, dziś mało reprezentowaną na rynku, z którego ten obraz stanowi istotny kamień milowy w zrozumieniu jego pozycjonowania artystycznego w niemieckim malarstwie lat 1900–1910.