Carla Horat (1938) - Sinfonia su Bianco

Wspaniałe dzieło malarki Carli Horat, z 1938 roku, o dużych rozmiarach 120 x 100 cm, zatytułowane Sinfonia su Bianco, z 2000 roku, olej na płótnie.
Dzieło to arcydzieło, jednym z jego najbardziej poruszających obrazów, o dużym wpływie wizualnym i emocjonalnym, obecnym na spektakularnej wystawie Secondo Novecento, z największymi i najbardziej znaczącymi włoskimi artystami ostatniego wieku.
Obraz skatalogowany i podpisany na odwrocie zostanie wysłany z ubezpieczeniem, a dołączony będzie katalog dotyczący tego dzieła.


O niej piszą umysły i najbardziej znaczące postacie ze świata sztuki ubiegłego wieku: Enrico Bay, Vincenzo Consolo, Leonardo Sciascia, Antonello Trombadori, itd.
Wystawiał(a) swoje prace w najważniejszych muzeach świata: Tokio, Nowy Jork, Aleksandria w Egipcie, Barcelona, Wenecja, Paryż, Rzym, Meksyk, Rio de Janeiro, itd.

Córka artysty (jej ojciec Theo jest znanym szwajcarskim akwarelistą), w wieku pięciu lat przeprowadziła się do Ticino, a następnie do Werony, gdzie ukończyła Akademię Sztuk Pięknych. Od 1981 roku mieszka w Palermo, gdzie uzyskała stanowisko profesora technik grafiki w Akademii Sztuk Pięknych. Uczyła w Międzynarodowej Szkole Grafiki w Wenecji, a od 1986 roku także w Międzynarodowym Centrum Grafiki w Wenecji, gdzie prowadziła kursy technik rycia i technik inskrypcyjnych bez toksyn. Prowadziła warsztaty z grafiki i malarstwa na różnych uczelniach zagranicznych: Rio de Janeiro (Uniwersytet PUC), Mexico City (Uniwersytet UNAM), Merida (Yucatán, Uniwersytet Marista), Barcelona (Wydział Sztuk Pięknych). Od 2005 roku szczególnie poświęca się książce artystycznej.
Prowadziła liczne wystawy, w tym w Wenecji, Palermo, Lugano, Paryżu, Seulu, Tokio, Nowym Jorku, Miasta Meksyk, Rio de Janeiro, Monako, Norymberdze, Bremie. O niej pisali m.in. Antonello Trombadori, Leonardo Sciascia, Gesualdo Bufalino, Vincenzo Consolo, Enrico Baj.

Numerose są jego wystawy we Włoszech i za granicą, w szczególności w Szwajcarii, Niemczech, Francji, Hiszpanii, Stanach Zjednoczonych, Afryce i Azji, wśród których wymieniamy: Banca Nazionale Svizzera, Chiasso, 1978; Sala „Boggian”, Museo di Castevecchio, Verona, 1980; Villa Malpensata, Lugano (Szwajcaria), 1982; Galleria d’Arte al B, Palermo, 1983; Galleria Il Mosaico, Chiasso (Szwajcaria), 1985; Università PUC (gdzie również prowadził warsztaty z bulinu), Rio de Janeiro (Brazylia), 1988; wystawa indywidualna w Instituto Italiano di Cultura, Aleksandria, Egipt, 1989; Drake University, Department of Art School of Fine Arts, Yowa (USA), 1989; Centro Culturale Polivalente, Bagnocavallo (RA), 1990; Villa Malfitano, Palermo, 1991; Musée Véra, S. Germain en Laye (Paryż), 1992; Il libro d’artista, Galleria Segno Grafico, Palermo, 1995; Sottopressione - Incisioni, Palazzo dei Benedetti, Cinisi - Palazzo Cataldi, Terrasini (Palermo), 1997; Palermo Paperworks, druki z Akademii Sztuk Pięknych, incizje, Corcoran Gallery of Art, Instituto Italiano di Cultura, Waszyngton (USA), 1997; L’Incisione nelle Istituzioni Artistiche Italiane. Palermo-Rzym, Villa Renatico Martini, Monsummano Terme (Pistoia), 1998; XIV Premio Internazionale per l’Incisione, Biella, 1999; Spazio 9, Turyn, 2000; Biennale dell’Incisione Italiana, Campobasso, 2000.