Frank Malina (1912-1981) - Kinetic Multiple 982 (NASA)

Frank Malina: Kinetic Multiple 982 IV

Medium: Sitodruk / Tektura
materiał: karton
Wymiary: 28 x 25 cm
Redaktor: Edition Panderma, Bazylea
Rok wydania: 1966
Wydanie: 150
Podpis: własnoręcznie podpisany, zatytułowany i datowany

Pochodzenie: Wydanie Panderma, Carl Laszlo, Bazylea
Kolekcja prywatna, Bazylea


Dodatkowe informacje:
Rzadki wielokrotny egzemplarz przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej „La Lune en Rodage IV”. Dzieła sztuki zostały zebrane przez Carla Laslzo i obejmowały najwybitniejszych artystów epoki, którzy przyczynili się do powstania ważnych dzieł, często stanowiących punkt zwrotny w ich twórczości i karierze: na przykład dzieło Enrico Castellaniego jest jego pierwszym udokumentowanym dziełem graficznym, a wielokrotny obraz „Achrome” Piero Manzoniego jest jedynym dziełem tego artysty.

Frank J. Malina jest przez niektórych uważany za ojca nowoczesnej techniki rakietowej. Urodzony 2 października 1912 roku w Brenham w Teksasie, w rodzinie czeskich imigrantów, Malina był wyjątkowym połączeniem nauki i sztuki. W 1934 roku Malina otrzymał stypendium naukowe w Kalifornijskim Instytucie Technologicznym (Caltech), gdzie szybko zaangażował się w tamtejsze Laboratorium Lotnicze Guggenheima (GALCIT). W swojej rozprawie doktorskiej badał problemy napędu rakietowego i osiągów rakiet sondowych. Malina był adiunktem w Caltech od 1942 do 1946 roku. (źródło: NASA)


Frank Joseph Malina (2 października 1912 — 9 listopada 1981) był amerykańskim inżynierem aeronautycznym i malarzem, znanym z pionierskiej pracy w wczesnym rakietnictwie.

Wczesne lata
Malina urodził się w Brenham, w Teksasie.[3] Jego ojciec pochodził z Moraw. Formalne wykształcenie Franka rozpoczęło się od uzyskania dyplomu z inżynierii mechanicznej na Texas A&M University w 1934 roku. Tego samego roku otrzymał stypendium na studia inżynierii mechanicznej w California Institute of Technology (Caltech), gdzie uzyskał stopień doktora w 1940 roku.[4]

W 1935 roku, będąc studentem magisterskich studiów na Caltech, Malina namówił profesora aeronautyki Theodora von Kármána, aby dopuścił go do podjęcia badań nad rakietnictwem i napędem rakietowym. Formalnym celem było opracowanie rakiety badawczej.

Grupa Maliny została zmuszona do przeniesienia swoich operacji z głównego kampusu Caltech na bardziej odległe Arroyo Seco. To miejsce i badania, które Malina prowadził, w przyszłości stały się Jet Propulsion Laboratory (JPL).[1] Malina pełnił funkcję drugiego dyrektora JPL.

W 1939 roku Francuskie Towarzystwo Astronomiczne przyznało Malinie Nagrodę Astronautyczną za wkład w badania podróży międzyplanetarnych i astronautyki.

Kariera

Do końca 1945 roku rakiety Maliny przewyższyły możliwości obiektu w Arroyo Seco, a jego testy przeniesiono do White Sands Missile Range w Nowym Meksyku. Tutaj rakieta badawcza WAC Corporal należącego do projektu była pierwszą amerykańską rakietą, która przekroczyła granicę 50 mil wysokości, stając się pierwszą rakietą badawczą, która dotarła do kosmosu.[1][7]

W 1947 roku, gdy badania nad rakietami były w pełnym biegu, wymagający harmonogram podróży i spraw administracyjnych Maliny, wraz z niechęcią do tego, że tyle badań nad rakietami było poświęcanych systemom uzbrojenia zamiast badań naukowych, skłoniły go do ponownego rozważenia swojej kariery i odejścia z Aerojet.[8] Zainteresowania Maliny Partią Komunistyczną, Caltech "Unit 122" oraz działaniami na rzecz związków zawodowych, będąc studentem studiów magisterskich w latach 30., również zwróciły uwagę FBI.[2][9][1] Jednak istnieją „niewielkie dowody”, że Unit 122 lub jej „komunistyczne odgałęzienie” kiedykolwiek przekazywały informacje o rakietach Związkowi Radzieckiemu w latach 30. lub 40. („ Nadzór nad podejrzanymi „komunistami” rzadko ujawniał szpiegostwo i służył głównie podsycaniu uprzedzeń.”

Przeniósł się do Francji i dołączył do młodej Organizacji Narodów Zjednoczonych jako sekretarz UNESCO pod kierunkiem Juliana Huxleya. W 1951 roku Malina został szefem wydziału badań naukowych UNESCO. Dwa lata później Malina odszedł z UNESCO, aby zająć się sztuką kinetyczną. W 1952 roku, w szczycie tzw. czerwonej paniki, Malina został oskarżony o to, że nie wpisał członkostwa w Partii Komunistycznej na starym kwestionariuszu bezpieczeństwa od Caltech. Został uznany za zbiegłego i miał być aresztowany w razie powrotu do Stanów Zjednoczonych.

W 1968 roku w Paryżu założył Leonardo, międzynarodowy recenzowany czasopismo badawcze, które zawierało artykuły pisane przez artystów o ich własnych pracach i koncentrowało się na interakcjach między sztukami współczesnymi a nauką i nowymi technologiami. Czasopismo Leonardo jest nadal publikowane na dzień 2023 roku jako projekt Leonardo/ISAST, International Society for the Arts, Sciences and Technology.

W 1990 roku Malina została wprowadzona do Międzynarodowej Hali Sław Lotów Kosmicznych.


Stan / Renowacja:
w dobrym stanie archiwalnym, na papierze i na krawędziach widoczne drobne ślady użytkowania. Świetny egzemplarz z epoki.