Francis Wolff (1907-1971) - Miles Davis, 1953

Wspaniała i bardzo rzadka fotolitografia Milesa Davisa z koncertu w 1953 roku.
Wydruk wykonany przez słynnego fotografa jazzu Francisa Wolffa, znanego m.in. z serii powstałej dla wytwórni 'Blue Note'.

Rzadka fotografia kolekcjonerska gotowa do oprawienia.

Technika: fotolitografia na grubym, wysokiej jakości papierze.
Fotograf: Francis Wolff (1907-1971)
Podpis: Fotograf i wydawnictwo widnieją na tabliczce umieszczonej w dolnym lewym rogu obrazu.
źródła zdjęć: Mosaic Images LLC
Wymiary: 29,4 cm × 32,0 cm × 1,2 cm
Stan: Doskonały. Nigdy nie byłem nadzorowany.
Wysyłka: Starannie i bezpiecznie nadana z numerem śledzenia przez Colissimo i UPS, za potwierdzeniem odbioru i z ubezpieczeniem.

O jazzowym labelu „Blue Note”:

Stworzona w czasach, gdy fotografia wciąż usiłowała być uznawana za „sztukę”, wykorzystanie przez Francisa Wolffa uderzającego kontrastu i abstrakcyjnego kadru brzmi jak echo w twórczości innych artystów XX wieku, takich jak Man Ray i Horst P. Horst.

Pomiędzy sztuką, dokumentem a marketingiem, Wolff stworzył zestaw wykwintnych dzieł dla Blue Note Records. Jeśli pierwszoplanową funkcją była promocja, te obrazy pozostają istotną dokumentacją tego kluczowego dla historii okresu.

O fotografie:

Francis Wolff był amerykańskim fotografem i producentem muzyki jazzowej. Był współzałożycielem słynnej amerykańskiej wytwórni jazzowej Blue Note Records. Był znany z fotografii używanych na okładkach albumów tej wytwórni.

Francis Wolff rodzi się i dorasta w Niemczech, z ojcem profesorem matematyki i matką, która przekazuje mu swój zamiłowanie do kultury[1]. Przybywszy na koncert pianisty Sama Woodinga wraz ze swoim przyjacielem z dzieciństwa Alfredem Lionem, odkrywa w sobie pasję do jazzu. W 1928 roku, gdy Alfred Lion decyduje się osiedlić w Nowym Jorku, by robić karierę w środowisku jazzu, Wolff zostaje w Berlinie, gdzie rozpoczyna karierę jako profesjonalny fotograf.
Lion założył w 1939 roku wytwórnię jazzową Blue Note Records. W tym roku wybucha w Europie II wojna światowa, jego żydowskie korzenie i praca artystyczna są wtedy trudne do pogodzenia z polityką hitlerowską, a Wolff emigruje statkiem do Stanów Zjednoczonych[n 1]. Najpierw zajmuje stanowisko asystenta fotografa, potem łączy się ze swoim przyjacielem Lionem, który zajmuje się doborem muzycznym Blue Note i stara się rozwinąć aspekt handlowy wytwórni. Służba wojskowa Lion'a podczas wojny trwa dwa lata, Wolff pracuje dla producenta Milta Gablera w Commodore Music Store i razem utrzymują 27 nagrań z katalogu młodej wytwórni, aż Lion zostaje zwolniony z obowiązków wojskowych w 1943 roku. Wytwórnia wznowi sesje nagraniowe w listopadzie 1943 roku.

Podczas sesji nagraniowych w studiu często zajmuje się fotografią, mając na celu archiwizację i dokumentację historyczną sesji tej wytwórni. Wolff robi zdjęcia najczęściej podczas prób sesji. Były one wykorzystywane do celów reklamowych i na okładkach albumów LP, a później na reedytowanych wydaniach w formacie CD. Jego fotografie zyskują na znaczeniu wraz z przybyciem w 1956 roku projektanta Reida Milesa, który umiejętnie wykorzystuje czarno-białe zdjęcia wykonane przez Wolffa. Miles pracuje dla wytwórni aż do 1967 roku nad prawie 500 okładkami, oferując dzięki swojej technice cechę charakterystyczną właściwą tej wytwórni.

Reid Miles i Alfred Lion postanawiają opuścić wytwórnię w 1967 roku, podczas gdy Francis Wolff pozostaje aż do swojej śmierci, która następuje 8 marca 1971 roku na skutek zawału serca.

Francis Wolff jest uważany za jednego z wiodących fotografów jazzu. Jego prace przez długi czas pozostawały nieznane szerokiej publiczności; publikacja w 1995 roku książki zatytułowanej The Blue Note Years: The Jazz Photography of Francis Wolff, będącej zbiorem jego najważniejszych fotografii zrealizowanych dla tej wytwórni, przyczynia się do szerokiego upowszechnienia jego twórczości.