Luis Antonio Gonzalez - memento mori, lepus fugit

(Rysunek węglem)

W Memento mori, Lepus fugit, Luis Antonio González tworzy obraz o silnie gęstej symbolice, który dialoguje z tradycją vanitas i aktualizuje ją poprzez współczesną wrażliwość, mroczną i głęboko psychologiczną. Zając — postać historycznie kojarzona z ucieczką, kruchością i czasem, który ucieka — pojawia się tu uosobiony, uwięziony w momencie przejścia między życiem a swoją ostateczną świadomością.

Węgiel drzewny, wykonany z godnym uwagi opanowaniem techniki, wzmacnia ulotny charakter sceny: warstwy glazur, plamy i ostre kontrasty tworzą napiętą, niemal duszącą atmosferę, w której materia wydaje się ulec erozji na spojrzeniu widza. Brak koloru nie ubogaca dzieła; przeciwnie, nasila jego odczyt koncepcyjny, podkreślając napięcie między obecnością a znikaniem, ciałem a przeznaczeniem.

Postać zasłonięta maską działa jak lustro widza: nie jest portretem, lecz archetypem. Łacińskie odniesienie Lepus fugit —„zając ucieka”— pełni funkcję ostrzeżenia i metafory nieodwracalnego czasu, tworząc bezpośrednie powiązanie z filozoficzną tradycją memento mori, ale nie popadając w ilustracyjność ani w oczywistość. González nie moralizuje: konfrontuje.

Z perspektywy kolekcjonerskiej ta praca wyróżnia się spójnym konceptem, siłą narracyjną i ponadczasową aktualnością tematu, cechy szczególnie cenione na rynku rysunku współczesnego. Węgiel drzewny, wymagające i uczciwe medium, umieszcza artystę w terytorium autentyczności technicznej i dyskursywnej, atrakcyjnego zarówno dla kolekcjonerów dzieł na papierze, jak i dla nabywców zwracających uwagę na prace o silnym ładunku intelektualnym i perspektywie kuratorialnej.

Dzieło intensywne, niepokojące i pamiętne, idealne dla kolekcji poszukujących współczesnego rysunku o symbolicznym głębi, rygorze technicznym i historycznym rezonansie.


Dzieło wysyłane jest w tubie transportowej zapewniającej maksymalne bezpieczeństwo i integralność dzieła.