Enzo Spanò (1947) - Riflessi per una conchiglia

Dzieło należy do Mistrza Enzo Spanò, mieszkającego w Reggio Calabria, gdzie codziennie maluje w swoim atelier o powierzchni 500 metrów kwadratowych.
Jego atelier jest celem licznych turystów oraz studentów architektury, sztuk pięknych i liceum plastycznego.
Od lat 90. XX wieku do dziś stworzył setki obrazów, podążając za tym samym nurtem i stylem, ale ewoluował i doskonalił się zgodnie z osobistymi i uniwersalnymi kanonami.
Jego obrazy znajdują się w jego atelierze; inne z kolei zostały sprzedane na przestrzeni lat, jeszcze inne nie nadają się do „sprzedaży” dla mistrza, gdyż są z nim związane w sposób visceralny.
Jesteśmy agentami odpowiedzialnymi za promocję i sprzedaż na tej stronie oraz w galeriach i na wystawach w całej Europie. Dzieło jest wysyłane bezpośrednio od mistrza.

W tej pracy, wykonanej z kartonu, muszli i akrylu na desce, mistrz po raz pierwszy użył kartonu do „profilów”, czyli postaci technicznie wyrażonych między abstrakcją a geometryzmem i symbolizujących widzianą z profilu twarz. Użyty ubogi materiał, oparty na jednolicie pomalowanej bazie farbą akrylową, nawiązuje do pustki i kruchości życia współczesnego człowieka.

Użyty kształt geometryczny to czworokąt, trójkąt, sześciokąt i prostokąt, wszystkie różnobarwnie pokolorowane, posiada linie, które zbieżają się w rysunku poniższym, niemal jakby go łącząc.

Obrazy, na temat Profilów, są pierwszymi pracami, które przedstawiają przekroczenie.
malarstwo w pełni całościowe, przy czym definitywnie wyklucza odcienie i przeźroczystości.
Trzeci wymiar jest teraz uzyskiwany poprzez nakładanie na siebie wielu warstw kartonu i
Sklejka. Od teraz malarstwo dwuwymiarowe i rzeźba trójwymiarowa.
uzupełniają i porządkują, aby osiągnąć nową formalną równowagę pod egidą
ścisłość geometryczna i równanie matematyczne

Krótka charakterystyka artysty:

Enzo Spanò urodził się w Reggio Calabria 15 lipca 1947 roku.
Absolwent architektury na Uniwersytecie w Reggio Calabria.
W roku 1974 był asystentem przy projektowaniu architektonicznym do roku 1979
Uczył dyscyplin geometrycznych i architektonicznych w Wyższych Instytutach.
Był współautorem przewodnika „Pieszo między Costa Viola a Aspromonte”, Laruffa Editore – Reggio Calabria 2001. Autorem książki „Via Annia Popilia w Kalabrii. Pomiar i rekonstrukcja”, Laruffa Editore, 2009.
Samouk malarz rozpoczął w 1962 roku swoją karierę, wystawiając się na różnych wystawach indywidualnych i biorąc udział w licznych wystawach krajowych i międzynarodowych.
W roku 1965, po przeprowadzce do Rzymu, brał udział w środowisku artystycznym i mógł w ten sposób docenić dzieła największych włoskich i zagranicznych malarzy współczesnych. Kilka lat później wrócił do Reggio Calabria, gdzie nadal mieszka i działa.
Enzo Spanò, artysta wyjątkowy ze względu na swoją ekspresję ukształtowaną w rygorystycznym, geometrycznym układzie, który odkrywa jego naturę refleksyjną, przez wiele lat malował, zbliżając się do anikonicznego języka rodzącego się z rewolucji holenderskiego neoplastyzmu i niemieckiego funkcjonalizmu XX wieku, a następnie kontynuował gęstą sieć doświadczeń, która naznaczyła znaczną część europejskiej ekspresji anikonicznej od początku XX wieku aż po dzień dzisiejszy, charakteryzowaną bardzo silnymi konotacjami teoretycznymi i otwartymi debatami między konstruktywizmem a abstrakcjonizmem lirystycznym.
W swoich pracach, aż do dzisiaj, artysta dochodzi do struktury kompozycyjnej ukierunkowanej na równowagę i porządek, lecz kolor drży ze względu na chromatyczną jakość nadaną powierzchniom i przedstawianym formom geometrycznym.
Ekspresja Enzo Spanò znajduje sens w geometrii równowagi, którą tworzą powierzchnie malarskie jego dzieł, ale ta logika wydaje się teraz otwierać na fantazyjne melodie w ramach partytury znaków geometrycznych, modulowanych w rytmicznych cadencjach, niemal muzycznych, które przekazują poetyckie i wyobrażeniowe uczucie. Linie prostopadłe lub diagonalne wskazują kierunki płaszczyzny, przepisują horyzonty i granice przestrzeni obrazu, w której znajdują się elementy minimalistyczne, uproszczone formy ludzkie w dialogu z czystymi elementami geometrycznymi, kwadraty, prostokąty, trójkąty, sześciany, które tworzą mapowanie przestrzeni, pobudzając obserwatora do ponownego prześledzenia logosu konstruktu malarskiego.

Wystawy
Osobiste
Biblioteka De Nava, Reggio Calabria – 1964
Galeria “L’Arco”, Macerata – 1965.
Ridotto Teatru Komunalnego, Reggio Calabria – 1970
Galeria „Morabito”, Reggio Calabria – 1984
Galeria “Il Triangolo”, Cosenza – 2011
Dom Kultury „Leonida Repaci”, Palmi (RC) – 2013
Galleria “Vertigo Arte”, Cosenza – 2017
Teatr Vittorio Emanuele di Messina-2023
Collettive
Nagroda Villa San Giovanni 1963 i 1964
M.A.C.EM. Palazzo delle Esposizioni – Rzym 1964
Nagroda Lecce 1965 i 1966
Nagroda B. Pendini – Padwa 1965
Nagroda G.B. Salvi – Sassoferrato 1966
Triennale Grafiki – Civitanova Marche 1966
Międzynarodowa Nagroda Limen Arte – Palazzo Gagliardi – Vibo Valentia 2012
Nagroda La Forma Eletta – Nikozja 2012
Rotary Arte 2013 – Palazzo Arnone – Cosenza
Rotary Arte 2013 – Maca di Acri (CS)
Rotary Arte 2013 – Circolo Canottieri – Neapol
Artyści Kalabrii na Zamku – Corigliano Calabro 2015
42. Nagroda Sulmona, Sulmona 2015
Generacje w porównaniu 2015, Genzano di Roma
48. Nagroda Sulmona - 2021
Nagroda Narodowa Chiaravalle Centrale-2022
Formy na powierzchni, Doświadczenia anikoniczne w współczesnej Kalabrii — Reggio Calabria, 2023
Ars Et Caritas- Associazione Orizzonte7- APS Bovalino (Reggio Cal.) 2023-2024
Muzea, Pinakoteki, Instytucje Publiczne
Galeria sztuki Teatru Vittorio Emanuele w Messinie
Muzeum Musaba – Mammola (RC)
Międzynarodowe Muzeum Grafiki “MIG” – Castronuovo di S. Andrea (PZ)
Dom Kultury „Leonida Repaci” – Palmi (RC)
Zabytkowy zespół Valentianum – Izba Gospodarcza – Vibo Valentia.
Muzeum San Paolo w Reggio Calabria.
Muzeum Miejskie w Taverna (CZ)
Biblioteka Narodowa – Cosenza