Bartolomé Esteban Murillo (1618-1682), Krąg - El Buen Pastor

Kółko Bartolomé Estebana Murillo (Sevilla, chrzciny 1 stycznia 1618 r. – 3 kwietnia 1682 r.) był hiszpańskim malarzem baroku. Wykształcony w późnym naturalizmie, ewoluował w kierunku form charakterystycznych dla pełnego baroku, z wrażliwością, która czasem wyprzedza rokoko w niektórych jego najbardziej osobliwych i naśladowanych dziełach ikonograficznych, takich jak Niepokalane Poczęcie (Inmaculada Concepción) czy Dobry Pasterz w postaci dziecka. Centralna postać szkoły sevillskiej, z licznym gronem uczniów i zwolenników, których wpływ dotarł aż do późnego XVIII wieku, był także najsłynniejszym i najbardziej cenionym poza Hiszpanią hiszpańskim malarzem, jedynym, o którym Sandrart umieścił krótką i zmyśloną biografię w swojej Academia nobilissimae artis pictoriae z 1683 r. z Autoportretem malarza wydrukowanym przez Richarda Collina. Kondycjonowany przez klientelę, przeważająca część jego twórczości składała się z dzieł o charakterze religijnym, przeznaczonych do kościołów i klasztorów sewilskich oraz do kultu prywatnego, lecz w odróżnieniu od innych wielkich hiszpańskich mistrzów swojego czasu kontynuował również malarstwo gatunkowe w sposób ciągły i niezależny przez dużą część kariery.

Olej na płótnie: Dobry Pasterz; wymiary z ramą.
1,07 x 89 cm
Bez ramy 94 x 65 cm

Obraz Dobry Pasterz został zakupiony, wraz z innymi, w 1744 roku przez królową Izabelę Farnesio od spadkobierców kardynała i prezesa Rady Castilla Gaspara de Molina y Oviedo, pochodzących z dawnej kolekcji, którą ów kardynał posiadał.[1] Obraz został powiększony, aby mógł być wystawiany jako para z San Juan Bautista Niño i przeznaczony do Pałacu de La Granja de San Ildefonso w 1746, a następnie przeniesiony do Pałacu de Aranjuez, gdzie pojawia się w dwóch inwentarzach z 1747 i 1774,[nota 1] i stamtąd został przeniesiony do Pałacu Królewskiego w Madrycie, w którym przebywał między 1814 a 1818, aż do przybycia do Muzeum Prado w 1819, gdzie nadal tworzy parę w jego ekspozycji z San Juan Bautista Niño.[2]
Z dawnego motywu Dobrego Pasterza, przedstawionego przez Murilla w wersji dziecięcej, znane są trzy wersje:
Prawdopodobnie najstarsza z nich, ta w Muzeum Prado, namalowana około 1660 roku, przedstawia Dzieciątko opierające jedną rękę o zagubioną owcę, stojące dumnie, patrzące na widza z pewnym melancholijnnym wyrazem i siedzące w bucolicznym krajobrazie klasycznych ruin, co czyni z niej skuteczny obraz nabożny.