Alberto Della Vecchia (XX) - Composizione Surrealista

autor

Alberto Della Vecchia (XX) grafik i włoski malarz. Postać kluczowa w twórczości artystycznej malarza i projektanta austriackiego Friedensa Reich Hundertwassera, działający jako bliski przyjaciel i koordynator przy realizacji licznych awangardowych prac graficznych. Jego działalność koncentrowała się głównie w Studiu Quattro w Campalto, w Wenecji, gdzie kierował produkcją prac złożonych i innowacyjnych, wśród których wyróżniają się słynne serie sitodrukowe King Kong i Good Morning City – Bleeding Town. W tym kontekście Della Vecchia zdołał połączyć umiejętności organizacyjne i wrażliwość techniczną, pozwalając na przekładanie wizji kolorystycznych i materialnych Hundertwassera na wyroby charakteryzujące się metalicznymi tłoczeniami i kolorami fluorescencyjnymi.

Głębokie uznanie zawodowe, które łączyło go z austriackim artystą, zostało oficjalnie potwierdzone w 1985 roku, gdy Hundertwasser zaprojektował specjalny odlew (dzieło numer 874) dedykowany właśnie Alberto Della Vecchia, aby oznaczać prace, które on koordynował. Udokumentowany w Katalogu Ragionato Andrei Christa Fürst, wkład Della Vecchia był kluczowy dla rozwoju „obiektów graficznych” trójwymiarowych, które na trwałe zaznaczyły międzynarodowe wystawy lat siedemdziesiątych w prestiżowych siedzibach, takich jak Albertina w Wiedniu.

Opis

"Kompozycja Surrealistyczna", olej na płótnie, 70×70 cm, 1968, data i podpis na odwrocie.

Na środku sceny dominuje bust manekina żeńskiego w intensywnie czerwonym kolorze, który pełni rolę emocjonalnego centrum całej kompozycji. Obok niego wyrasta pionowy pręt, zwieńczony oka czujnego osadzonego w gwieździe, będącym symbolem metafizycznego nadzoru. Scenę ożywiają stworzenia niebieskawo błękitne o ostrych i zębatych kształtach, przypominające szczęki drapieżników lub fragmenty organicznych maszyn, które zdają się wślizgiwać w otaczającą przestrzeń, otaczając nieruchome obiekty. Na pierwszym planie, wśród odłamków coni i rogów, wyróżnia się postać w kształcie dzwonu ozdobioną promiennym słońcem, które obejmuje skrót „NPZ”, przemieniając industrialne odniesienie w swoisty hieroglif.

Budowa przestrzenna obrazu jest kierowana przez ścisłą perspektywę, która prowadzi oko ku ciemnym łukom i fugom perspektywy, tworząc wrażenie głębi niemal teatralnej. Pociągnięcie pędzla Della Vecchia nie jest płaskie, lecz ujawnia materiałową i żywą fakturę, z impastem, który nadaje powierzchniom wygląd żywy, niemal freskowy. Gra barw oparta jest na wyrafinowanym kontraście: chłodne, wygaszone tony ścian w odcieniach szaro-niebieskich i podłogi służą jako kontrapunkt wobec wizualnej agresji czerwieni kadmowej manekina i elektrycznego niebieskiego ostrych kształtów. Ten tonalny wybór potęguje atmosferę zawieszenia, gdzie światło wydaje się emanować z samych przedmiotów, a nie z zdefiniowanego źródła zewnętrznego.

Wchodząc w nurt dojrzałego surrealizmu, dzieło ujawnia złożoną warstwę wpływów historycznych. Najbardziej oczywisty wpływ to Conroy Maddox, którego The Infiltration (1940) Della Vecchia przenosi w swoją ikonografię, pośrednicząc język „szkoły Birminghamu” poprzez późniejszą włoską wrażliwość. Od Maddoxa artysta przejmuje użycie przedmiotu znalezionego i ukrytą groźbę reprezentowaną przez formy mechaniczno-biologiczne („tooth and claw”). Jednocześnie hieratyczność oka i talizmaniczna natura przedmiotów przywołują magiczny wszechświat Victora Braunerra, gdzie każdy element rozumiany jest jako ezoteryczny symbol transformacji. Wreszcie cała konstrukcja koncepcyjna opiera się na dziedzictwie Giorgio de Chirico: długie cienie, manekin jako substytut człowieka i milczące łuki przenoszą surrealistyczną dynamikę do spokojnej nieruchomości Malarstwa metafizycznego.

Raport stanu

Dzieło jest w dobrym stanie ogólnym. W każdej swojej części łączy się z żywą kolorystyką i wyraźnymi, czytelnymi pociągnięciami pędzla.

Wysyłka śledzona i ubezpieczona z odpowiednim opakowaniem.