Trevisan Carlo - Alberi volanti

W dziele o tytule "Latające drzewa" Trevisan poszerza swoje badanie zawieszenia i odwrócenia praw fizyki, ofiarowując nam wizję, w której sama przyroda staje się ciałem niebieskim podróżującym po kosmosie umysłu.
Obraz przedstawia serię bujnych drzew unoszących się w przestrzeni, zakorzenionych nie w ziemi, lecz na zawieszonych fragmentach skały, przypominających asteroidy lub meteority roślinne.
Drzewa, malowane zielonymi i żywymi koronami, czerpią sok z małych wysepek skały i ziemi, które wędrują po eterze. To wyobrażenie sugeruje, że życie i piękno są w stanie przetrwać i rozwijać się także w braku solidnych podstaw, o ile mają rdzeń „ziemi wewnętrznej”, do którego mogą się chwytać.
Rozmieszczenie elementów o różnych wielkościach tworzy głęboką trójwymiarowość. Niektóre drzewa wydają się bliskie i imponujące, inne dalekie i malutkie, przekształcając płótno w otwarte okno na nieskończony i cichy wszechświat.
Tło porzuca krystaliczny błękit innych dzieł na rzecz głębszego, pyłowego odcienia, usianego niezawodnymi, miękkimi chmurami Trevisana. Chmury tutaj pełnią rolę towarzyszek podróży dla drzew, podkreślając powietrzną i duchową naturę całej kompozycji.
Precyzyjna technika malowania olejem na płótnie pozwala artyście zdefiniować każdy liść i każdy kant skały z taką jasnością, że czyni realnym to, co niemożliwe. „Latające drzewa” przekazują poczucie absolutnego spokoju: to przedstawienie odporności natury i myśli, które wciąż kwitną, nawet gdy zostają wyrwane z materialnego świata.
To płótno być może przedstawia jedno z najbardziej marzycielskich i filozoficznych spojrzeń Trevisana, będące zaproszeniem do traktowania naszych idei jak nasion zdolnych tworzyć unoszące się światy.

Obraz olejny na płótnie zamontowanym na ramie drewnianej o wymiarach 50 x 50 x 2,5 cm, malowany także na krawędzi i gotowy do zawieszenia