Francesco Polazzi (XX) - Il sè e l’ego

Francesco Polazzi – który studiował zarówno filozofię w Bolonii, jak i sztuki piękne w Birminghamie, łącząc pop, street art i abstrakcję postmodernistyczną w unikalnym języku malarskim – prawdopodobnie zaprojektowałby obraz taki jak ten jako silną metaforę podróży wewnętrznej.
Na tym obrazie olejnym na płótnie sowa, siedząca nad owiniętym wężem, przyciąga nasz wzrok. Wąż, przedstawiony jako wieczny symbol transformacji cyklicznej i rytmu życia, zwija się pod sową w spiralę, która sugeruje ewolucję, taniec cienia i odrodzenie. Sowa sama w sobie ucieleśnia mądrość, delikatnego dowódcę, a jednocześnie suwerena przebiegu życia.
Energetyczny akcent wprowadza ruch w spokój: żywe czerwienie i głębokie zielenie wiją się i splatają jak żywa energia, podczas gdy odcienie pastelowe w oleju nadają im pulsującą jasność — znak ruchu nawet w bezruchu. Czasem kształty prawie rozpływają się w abstrakcję; linie stają się piórami, łuskami, motywami, rytmem. Dynamiczny balet malarstwa i symboli.
Filozoficznie, obraz ukazuje dialog: sowa szanuje węża — podobnie jak Sé musi rozpoznać pierwotną wolę ego — ale jest teraz gotowa prowadzić z mądrością. To wizualna alegoria: mądrość towarzyszy przemianie, nie tłumiąc jej. Sowa jest wolna, by podróżować po zacienionych zakamarkach, nie po to, by je dominować, lecz by je oświecać.
Wizualnie kompozycja pulsuje między symbolicznym spokojem a dynamicznym rytmem — pętla węża zawsze prowadzi wzrok, podczas gdy pętla sowy unosi go ku światłu sugerowanemu przez drobne złote aureole. Istnieje intuicyjna równowaga: powściągliwość i wolność, ciężar i wywyższenie, ego i Jaźń.
Podsumowując, to obraz, na którym mądrość i miłość, lekkość i zrozumienie splatają się. Sowa — spokojny dowódca — wykracza poza spojrzenie widza, zapraszając nas do narracji transformującej: stać się mądrymi, kochającymi i promiennymi, tańczącymi ze swoimi cieniami świadomie.