Francisco Bertipaglia - “qui” e “non qui”

O Bertipaglia

Tematyka Francisco Bertipaglia rozwija się zawsze w traumie rozpadu ekologicznego i moralnego.
Zagłębiając się w problem świata nowoczesnego i technologicznego, który przyczynia się do nieustannego i dręczącego izolowania. Przemoc, wojna, narkotyki, ekologia i AIDS to tematy, które Bertipaglia maluje, by ostro potępić smutny i przytłaczający stan ludzkości; w dziełach poświęconych tym tematom Bertipaglia nie daruje wytchnienia, nie daje poczucia odkupienia, potępia nierozwiązywalny dramat zgubionego ja, tak rozpaczliwie. Jego obrazy wydają się wyjęte z przerażających kręgów Dantego; Piekło nie jest tylko fikcją, lecz straszliwy stan życia, jaki człowiek wyprodukował dla innych ludzi. Wartość tych prac tkwi w tym, że Francisco Bertipaglia, mimo że otwarcie potępia te sytuacje, akceptuje sztukę technicznie bezbłędną, te postaci tak wyniszczające, by je unieść i pomóc nam je potraktować jako ofiary. Jako sam malarz wrażliwy i poetycki dopuszcza pewne alternatywy, malując inne płótna, gdzie czerwone krwiste odcienie przemieniają się w subtelne róże, gdzie zimne szarości stają się błękitem, gdzie jego gniewny rysunek przemienia się w delikatny hafcik i zdaje się przekształcać w inny cudowny danteskowski opis: „il
"Paradiso". Twarze kobiet, anielskie, wolne motyle, zabawy w walki między zwierzętami, to inne tematy, które maluje Ber-tipaglia. To w tych obrazach przepełnionych delikatną wrażliwością Bertipaglia widzi z optymizmem kontynuację życia. (Pericle Fazzini)

O dziele

“tutaj” i “nie tutaj”
Przez wieki kobieta była deifikowana w sztuce i literaturze, a równocześnie pomniejszana lub upokarzana w życiu codziennym.
Znajdujemy się przed trzema symbolami płodności: orchidea, kobieta, która przylega do tego kwiatu jakby był częścią niej, oraz jeleń.
wydać na świat nowe życie.
Czy może istnieć coś bardziej transcendentalnego?
„dziki jeleń wędrując ścieżką ratuje ludzką duszę od jej myśli” William Blake
70x100 cm
olej na płótnie