École catalane (XIX-XX) - La maison sur la colline

Pictura Subastas prezentuje to wspaniałe dzieło sztuki należące do szkoły katalońskiej, które przedstawia wiejski krajobraz, w którym architektura i natura współistnieją w milczeniu, wywołując pamięć, spokój i upływ czasu. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary ramy: 56×63×4 cm.
· Wymiary dzieła: 46×54 cm.
· Olej na desce podpisany ręcznie przez artystę w prawym rogu dzieła.
Przedmiot znajduje się w dobrym stanie zachowania.
Dzieło sprzedawane jest z piękną ramą (wliczoną w aukcję jako prezent).

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Ważna uwaga: dołączone fotografie stanowią integralną część opisu partii.

Obraz zostanie zapakowany w sposób profesjonalny przez specjalistę z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu wysokiej jakości materiałów, aby zapewnić ochronę. Koszt wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka zostanie zrealizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Dostępne wysyłki na skalę międzynarodową.

------------------------------------------------------------------

To malowidło przedstawia pejzaż wiejski zdominowany przez budowlę o solidnym, dawno temu powstałym wyglądzie, która wznosi się łagodnie nad terenem. Budynek, usytuowany na lekkim wzniesieniu, wydaje się naturalną częścią otoczenia, jakby wyrósł wraz z ziemią, która go podtrzymuje. Nie jawi się jako imponujący element, lecz jako milczący świadek upływu czasu. Scena przekazuje poczucie głębokiego spokoju, zapraszając widza do zagłębienia się w przestrzeń, w której historia i przyroda współistnieją w harmonii.
Teren otaczający budynek rozpościera się w łagodnych falowaniach, łącząc obszary przygaszonych zieleni, ochry i ziemi ceglastej. Te przejścia kolorystyczne nadają głębię i bogactwo wizualne, przywołując krajobraz ukształtowany przez pory roku i upływ lat. Kręte ścieżki prowadzą wzrok przez scenę, sugerując spokojne i powolne podróże, charakterystyczne dla otoczenia z dala od hałasu. Każdy odcinek terenu wydaje się starannie zintegrowany, bez nagłych przerw.
Drzewa, o nagich gałęziach i wyrzeźbionych kształtach, wzmacniają uczucie spokoju i wyciszenia. Ich pionowa obecność kontrastuje z poziomymi liniami krajobrazu, nadając kompozycji rytm i strukturę. Te kruche i nagie sylwetki przywołują chwilę przejścia w przyrodzie, być może koniec lub początek, gdzie wszystko wydaje się być w oczekiwaniu. Drzewa nie dominują sceny, ale towarzyszą jej z dyskrecją i równowagą.
Niebo zajmuje znaczącą część obrazu, rozciąga się szeroko i spokojnie nad krajobrazem. Jego łagodne, subtelne odcienie otulają scenę w ograniczoną melancholię, bez dramatyzmu, lecz naładowaną emocją. Nie jest to niebo pierwszoplanowe, lecz element, który jednoczy i harmonizuje całość, wzmacniając poczucie ciszy i ciągłości. Światło wydaje się przenikać łagodnie, tworząc atmosferę stonowaną i refleksyjną.
Relacja między różnymi elementami krajobrazu sugeruje harmonijne współistnienie obecności człowieka i otoczenia naturalnego. Budynki, drogi i roślinność są zintegrowane bez konfliktów, co tworzy scenę, która przekazuje poczucie zakorzenienia i przynależności. Nie ma śladów niedawnej aktywności, co potwierdza wrażenie czasu zatrzymanego i spokojnej kontemplacji.
Ogólnie rzecz biorąc, obraz ten oferuje spokojny i melancholijny obraz krajobrazu wiejskiego, naładowanego pamięcią i równowagą. To dzieło, które zaprasza do introspekcji, do delektowania się ciszą i do kontemplacji piękna spokojnych miejsc, gdzie czas zdaje się płynąć wolniej.