José Antonio Caballero (1955) - Extremadura






Ukończyła studia jako francuski licytator i pracowała w dziale wycen Sotheby’s Paryż.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 125857
Doskonała ocena na Trustpilot.
Extremadura, olej na płótnie José Antonio Caballero (1955) z okresu 1990–2000, wyprodukowane w Hiszpanii, ręcznie podpisane, oryginalne wydanie, sprzedawane z ramą.
Opis od sprzedawcy
Pictura Subastas przedstawia to wyjątkowe dzieło sztuki należące do José Antonio Caballero, które ukazuje spokój i trwałość miasteczka współistniejącego w harmonii z krajobrazem i niebem, które je otacza. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.
· Wymiary ramy: 60×67×5 cm.
· Wymiary dzieła: 38 × 46 cm.
· Olej na płótnie podpisany ręcznie przez artystę w lewym rogu dzieła, Caballero.
Przedmiot znajduje się w dobrym stanie zachowania.
Dzieło sprzedawane jest z piękną ramą (wliczoną w aukcję jako prezent).
Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.
Ważna uwaga: dołączone fotografie stanowią integralną część opisu partii.
Obraz zostanie zapakowany w sposób profesjonalny przez specjalistę z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu wysokiej jakości materiałów, aby zapewnić ochronę. Koszt wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka zostanie zrealizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Dostępne wysyłki na skalę międzynarodową.
------------------------------------------------------------------
Ten obraz przedstawia panoramiczny widok na wieś usadowioną na wyniesionym terenie, wkomponowaną organicznie w szeroki i cichy pejzaż. Scena otwiera się serią budynków o jasnych odcieniach, skupionych w zwartą enklawę, jakby wieś chroniła się przed bezkresnością otaczającego ją krajobrazu. Domy, rozmieszczone w sposób nieregularny, wywołują wrażenie spokojnego, codziennego życia, odzwierciedlając prostą architekturę, głęboko związaną z otoczeniem, które ją podtrzymuje.
Zespół miejski opiera się na naturalnym podłożu terenu, które rozciąga się na łagodne pochyłości ku pierwszemu planowi. Ta dolna przestrzeń charakteryzuje się otwartymi polami i rozproszoną roślinnością, gdzie odcienie ziemiste i zielone dialogują ze sobą naturalnie. Ziemia wydaje się obrobiona i ożywiona, ukazując krajobraz, który nie jest dziki ani sztuczny, lecz ukształtowany wraz z upływem czasu i wysiłkiem człowieka, wzmacniając poczucie zakorzenienia i ciągłości historycznej.
W centrum wioski wyróżnia się budynek o większej wyrazistości, który pełni funkcję punktu odniesienia wizualnego i symbolicznego w ramach kompozycji. Jego objętość nieco wystaje ponad resztę zabudowy, nadając równowagę i hierarchię całemu układowi miejskemu. Ta centralna struktura wzmacnia ideę wspólnoty, miejsca wspólnego, gdzie życie społeczne i duchowe koncentruje się i nadaje sens pozostałej części osiedla.
Niebo zajmuje istotną część sceny, rozciąga się szeroko i dominuje nad całym klimatem obrazu. Jego obecność jest potężna i otulająca, nasycona gęstą atmosferą, która kontrastuje z ciszą wioski. Chmury zdają się poruszać powoli, tworząc łagodne napięcie między stabilnością ludzkiego osiedla a zmiennością otaczającej go przyrody. Ta relacja nadaje scenie emocjonalną głębię, zachęcając do kontemplacji i milczenia.
Światło, rozłożone w sposób umiarkowany, otula zarówno krajobraz, jak i zabudowania, bez nadmiernej dramaturgii. Nie ma gwałtownych gestów ani ostrych kontrastów, lecz stonowane oświetlenie, które wzmacnia wrażenie spokoju i trwałości. Wszystko wydaje się zatrzymane w jednym precyzyjnym momencie, jakby czas zwolnił, by pozwolić widzowi obserwować i odczuwać miejsce w spokoju.
Ogólnie rzecz biorąc, obraz przekazuje spokojny i refleksyjny obraz wioski zintegrowanej ze swoim krajobrazem, gdzie architektura, ziemia i niebo współistnieją w równowadze. To scena mówiąca o trwałości, tożsamości i o spokojnym, powolnym życiu, głęboko związanym z otaczającym ją środowiskiem naturalnym.
Historie sprzedawców
Pictura Subastas przedstawia to wyjątkowe dzieło sztuki należące do José Antonio Caballero, które ukazuje spokój i trwałość miasteczka współistniejącego w harmonii z krajobrazem i niebem, które je otacza. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.
· Wymiary ramy: 60×67×5 cm.
· Wymiary dzieła: 38 × 46 cm.
· Olej na płótnie podpisany ręcznie przez artystę w lewym rogu dzieła, Caballero.
Przedmiot znajduje się w dobrym stanie zachowania.
Dzieło sprzedawane jest z piękną ramą (wliczoną w aukcję jako prezent).
Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.
Ważna uwaga: dołączone fotografie stanowią integralną część opisu partii.
Obraz zostanie zapakowany w sposób profesjonalny przez specjalistę z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu wysokiej jakości materiałów, aby zapewnić ochronę. Koszt wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka zostanie zrealizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Dostępne wysyłki na skalę międzynarodową.
------------------------------------------------------------------
Ten obraz przedstawia panoramiczny widok na wieś usadowioną na wyniesionym terenie, wkomponowaną organicznie w szeroki i cichy pejzaż. Scena otwiera się serią budynków o jasnych odcieniach, skupionych w zwartą enklawę, jakby wieś chroniła się przed bezkresnością otaczającego ją krajobrazu. Domy, rozmieszczone w sposób nieregularny, wywołują wrażenie spokojnego, codziennego życia, odzwierciedlając prostą architekturę, głęboko związaną z otoczeniem, które ją podtrzymuje.
Zespół miejski opiera się na naturalnym podłożu terenu, które rozciąga się na łagodne pochyłości ku pierwszemu planowi. Ta dolna przestrzeń charakteryzuje się otwartymi polami i rozproszoną roślinnością, gdzie odcienie ziemiste i zielone dialogują ze sobą naturalnie. Ziemia wydaje się obrobiona i ożywiona, ukazując krajobraz, który nie jest dziki ani sztuczny, lecz ukształtowany wraz z upływem czasu i wysiłkiem człowieka, wzmacniając poczucie zakorzenienia i ciągłości historycznej.
W centrum wioski wyróżnia się budynek o większej wyrazistości, który pełni funkcję punktu odniesienia wizualnego i symbolicznego w ramach kompozycji. Jego objętość nieco wystaje ponad resztę zabudowy, nadając równowagę i hierarchię całemu układowi miejskemu. Ta centralna struktura wzmacnia ideę wspólnoty, miejsca wspólnego, gdzie życie społeczne i duchowe koncentruje się i nadaje sens pozostałej części osiedla.
Niebo zajmuje istotną część sceny, rozciąga się szeroko i dominuje nad całym klimatem obrazu. Jego obecność jest potężna i otulająca, nasycona gęstą atmosferą, która kontrastuje z ciszą wioski. Chmury zdają się poruszać powoli, tworząc łagodne napięcie między stabilnością ludzkiego osiedla a zmiennością otaczającej go przyrody. Ta relacja nadaje scenie emocjonalną głębię, zachęcając do kontemplacji i milczenia.
Światło, rozłożone w sposób umiarkowany, otula zarówno krajobraz, jak i zabudowania, bez nadmiernej dramaturgii. Nie ma gwałtownych gestów ani ostrych kontrastów, lecz stonowane oświetlenie, które wzmacnia wrażenie spokoju i trwałości. Wszystko wydaje się zatrzymane w jednym precyzyjnym momencie, jakby czas zwolnił, by pozwolić widzowi obserwować i odczuwać miejsce w spokoju.
Ogólnie rzecz biorąc, obraz przekazuje spokojny i refleksyjny obraz wioski zintegrowanej ze swoim krajobrazem, gdzie architektura, ziemia i niebo współistnieją w równowadze. To scena mówiąca o trwałości, tożsamości i o spokojnym, powolnym życiu, głęboko związanym z otaczającym ją środowiskiem naturalnym.
