Lucia Ercolanelli - Pulsazione

Materia staje się myślą. W moich pracach tkanina nie jest prostym tłem, lecz bohaterem splotu, który staje się rzeźbą. Każdy węzeł to więź, każde metaliczne odbicie to nowe światło nad starym wspomnieniem.

Dzieło bada napięcie między materią a przestrzenią.
Powierzchnia nie jest już pasywnym podłożem, lecz żywym ciałem, które zgina się i zaplata pod wpływem siły centralnej.
Czerwień monocchromatyczna podkreśla wizceralną naturę gestu: brzegi materiału, usztywnione i splecione, tworzą jądro energii, które zdaje się chcieć zatrzymać lub uwolnić głęboką emocję.
To dialog między porządkiem struktury a chaosem włókna.

Czerwień wywołuje pierwotne namiętności, pośpiech i witalność. Reprezentuje ciepło i mięso, sprawiając, że splot przypomina układ mięśniowy lub naczyniowy.

Węzeł jako tożsamość
Pseudonim artystyczny „Lucia Nei Nodi” znajduje tutaj pełne wyrażenie. Węzeł jest potężnym archetypem: reprezentuje więź, przeszkodę, pamięć, ale także siłę łączenia rozfragmentowanych części. W tej pracy węzły wydają się opowiadać historie z życia, momenty zatrzymania i późniejszego ponownego startu, przekształcając splot życia w uporządaną strukturę posiadającą swoją wewnętrzną piękność.