Giacomo Moretti (1939) - Ritratto Maschile

autor

Giacomo Moretti (1939). Nie jest jasne, czy urodził się w Neapolu, czy w Cava de' Tirreni. Jego wykształcenie artystyczne jest głęboko związane z tradycją neapolitańskiej szkoły realistycznej, czerpiąc inspirację od mistrzów takich jak Antonio Mancini i Vincenzo Irolli, a także od wielkich nazw XVII wieku, takich jak Giordano i karawaggiści. To tło ukształtowało jego styl charakteryzujący się szybkim pociągnięciem pędzla i nasyconą materią fakturą. Jego twórczość ma dwa wyraźnie odrębne nurty, jeden o charakterze figuratywnym, inspirowany karawaggiści, często związany z prywatnymi zamówieniami. Drugi nurt, w którym figuratywność miesza się z neoespresjonistyczną i neoimpresjonistyczną tendencją, bardziej związany z wolną twórczością samego artysty.

Jego kariera znalazła moment silnego przyspieszenia w Neapolu, gdzie w 1971 roku otrzymał dyplom z medalem złotym z okazji Pierwszej Neapolitańskiej Biennale Malarstwa Współczesnego. Pomimo skrytej natury i rzadkości monograficznych publikacji poświęconych mu, jest artystą ujętym w prestiżowym Słowniku Comanducci, będącym punktem odniesienia dla włoskiego malarstwa XIX i XX wieku. Po początkowych sukcesach we Włoszech Moretti przeniósł się do Francji, osiadł w La Rochelle, gdzie kontynuował swoją działalność, odnosząc pozytywne recenzje ze strony międzynarodowego kolekcjonerstwa.

Chociaż nie jest artystą o częstych wystawach, jego prace trafiały do znaczących włoskich i europejskich domów aukcyjnych, co świadczy o ugruntowanej wycenie rynkowej. Jego twórczość koncentruje się przede wszystkim na scenach gatunkowych i portretach, często kobiet młodych lub postaci popularnych, których twarze noszą ślady czasu. Oprócz wspomnianej Biennale z 1971 roku, jego prace pojawiają się regularnie na wystawach zbiorowych i antologiach poświęconych popularyzacji bohaterów włoskiego malarstwa figuratywnego drugiej połowy XX wieku.

Opis

"Portret mężczyzny", olej na desce, 72×62 cm z ramą, sama deska 45×35 cm, podpisany w prawym dolnym rogu, datowalny na lata 70. XX wieku.

Dzieło przedstawia intensywne zbliżenie twarzy popularnej postaci mężczyzny, której oblicze wyłania się z gąszczu pociągnięć pędzla, jakby było wyrzeźbione przez czas. Osoba, charakteryzująca się niechlujnymi włosami, gęstymi wąsami i melancholijnym spojrzeniem skierowanym ku dołowi, ucieleśnia zainteresowanie Morettiego „figurami naznaczonymi”. Postać wydaje się otulona ciężkimi i niechlujnymi ubraniami, zdefiniowanymi przez grudki koloru, które pozbawiają detali na rzecz czysto emocjonalnego wyrazu.

Kompozycja jest zdominowana przez gwałtowny napór neoespresjonistyczny, w którym przekaz figuralny niemal zostaje przytłoczony przez żarliwość malarską. Pociągnięcie pędzla jest niezwykle nasycone, „grube” i materialne, z użyciem koloru, który przebiega poprzez warstwowanie i zdecydowane pociągnięcia szpachelki. Twarz zbudowana jest na ciepłych i ziemistych tonacjach, z nagłymi odcieniami żółcieni ochrowych i bieli, które definiują jej objętości pod ostrym i bezpośrednim światłem. Na tle, użycie pyłowych błękitów i szarości tworzy chłodny kontrast, który wysuwa subject do przodu. Linie wyznaczające kompozycję są chaotyczne, zwłaszcza w odwzorowaniu włosów i brody, gdzie pędzel porusza się z zwinnością przypominającą dynamikę malarstwa akcji, pozostając jednak zakotwiczonym w gatunku portretu.

To dzieło będące paradygmatycznym przykładem drugiego nurtu twórczości Morettiego: wolnych poszukiwań, w których solidne podstawy neapolitańskiej szkoły realizmu i wpływy mistrzów takich jak Irolli i Mancini łączą się z neoimpresjonistycznymi i neoespresjonistycznymi tendencjami drugiej połowy XX wieku. Obraz o wysokiej jakości i dynamicznej realizacji, znacząco oddający zarówno wyraz emocjonalny, jak i estetyczny.

Raport stanu

Ogólny stan dobry. Dzieło prezentuje żywą i czytelną kolorystykę oraz wyrazisty gest malarski. Rama gratis.

Wysyłka śledzona i ubezpieczona z odpowiednim opakowaniem.