Luna Colombini - Tao 4

Sztuka wizualna to środek, dzięki któremu staram się zrozumieć i badać teraźniejszość.
W tej perspektywie kluczem do odczytu staje się płynność, problem i rozwiązanie współczesności.
Już wpisany w filozoficzne odczytanie naszego czasu (Bauman) jest to słowo, które wskazuje na niemożność zdefiniowania i zamknięcia wyboru lub pojęcia.
Właśnie jako ruch wolny, charakterystyczny dla płynu, który wślizguje się, dopasowując do formy, która go zawiera, płynność definiuje się jako niezależny i nieubłagany przepływ, zdolny do zmieniania się i dostosowywania, by osiągnąć własny stan.
Jest postrzegana jako siła, której podlegamy niezależnie od naszej woli bycia ludźmi. Jako takie jest podejście zdolne do dopasowywania się do rzeczywistości, w której kolejno się znajduje, wyłamując bariery struktur logicznych, do których jesteśmy przyzwyczajeni.
Czy jako krytyka, czy jako zaproszenie, osobiste dochodzenie w tej tematyce wynika z przynależności i fascynacji stanem płynnym oraz postrzegania jego życiodajnej mocy, która jest uznawana za strukturę leżącą u podstaw bytu, natury i istnienia. Drogą wody płynącej, nie bez powodu, jest sposób, w jaki nazywana jest taoistyczna filozofia, oparta na harmonijnej równowadze siły życiowej i jedności dualizmu.
Odkrywając wszystko poprzez doświadczenie jednostki, podobnie jak w praktyce jogi, udaje nam się znaleźć miejsce w chaosie, który inaczej wydaje się przeważać.

Na ścieżce wody płynącej: seria czterech płócien „Tao” 84×84 cm, olej na płótnie i srebrna folia

Malarz i ilustratorka, rocznik 1985, przeprowadza się z Lucca do Florencji, aby studiować na wydziale historii sztuki.
w którym uzyskał tytuł w 2009 roku. Kontynuuje studia w Akademii Sztuk Pięknych we Florencji na wydziale malarstwa, następnie w Bolonii na specjalizacji z ilustracji, którą kończy w 2014 roku po okresie studiów w École des Arts Décoratifs w Strasbourgu (FR).
W 2015 roku wygrała konkurs ilustratorski Notte di Fiaba, który doprowadził ją do opublikowania książki Prawdziwa historia Czerwonego Kapturka przez wydawnictwo Orecchio Acerbo.
W 2015 roku założył, wraz z innymi artystami, stowarzyszenie i galerię Cartavetra, i
Uczęszcza do Sacred Art School we Florencji.
Po trzech latach nauczania w 2018 roku spędza okres w Chinach jako nauczycielka sztuki dla AD’A – Accademia d’arte di Firenze.
W 2020 roku założy Stamperię nr 1, stamperię cyfrową dla małych nakładów i tworzeń z papieru, przestrzeń artystyczno-kulturalną oraz studio graficzne, ściśle związane z regionem.
Obecnie jest wykładowcą przedmiotów z grafiki w Instytucie Vespucci-Colombo w Livorno oraz nauczycielem ikonografii i rysunku anatomicznego w trzyletnim kierunku ilustracji IED-Firenze.
Działa jako ilustratorka i graficzka wydawnicza i mieszka w Toskanii.