Gaston Joseph Wallaert (1889-1954) - Marine

Duży dekoracyjny obraz. Olej na płótnie w oryginalnej pozłacanej ramie drewnianej.
Wymiary: Rama 142x135 - Płótno 118x112

Gaston Joseph Wallaert był belgijskim malarzem i pisarzem, urodzonym 7 grudnia 1889 r. w Brukseli, a zmarłym 24 lutego 1954 r. w Hasselt.

Od najmłodszych lat czuł powołanie do malarstwa. W 1906 roku studiował w brukselskiej Akademii Sztuk Pięknych. Początkowo malował duże kompozycje o dramatycznym, romantycznym charakterze (do 1919 roku).
W 1919 roku przeprowadził się do Loksbergen (Halen) i zamieszkał u księdza-poety Cuppensa. Później (1920) otworzył pracownię w Hasselt i w tym samym roku się tam ożenił.
W latach 1920-1929 namalował szereg obrazów o tematyce religijnej i pejzaży marynistycznych.
Dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury w 1923 roku odbył ośmiomiesięczną podróż po klasycznych Włoszech. Podróż ta stanowiła punkt zwrotny w jego twórczości.
Podczas podróży po Włoszech, był pod wrażeniem włoskich mistrzów (zwłaszcza Angelica) w Rzymie, Florencji i Neapolu. Tworzył tam również płótna, rysunki i szkice.

Przez kolejne 10 lat (1930-1940) malował głównie pejzaże, martwe natury, pejzaże morskie, a w mniejszym stopniu także tematy i postacie religijne. Jako malarz pejzażowy osiągnął wówczas szczyt swoich możliwości. Poświęcił się również malowaniu kwiatów. Na przykład w 1941 roku ukazała się broszura Rika Vanderhave'a zatytułowana „Kwiaty, wrzosowiska i morze”.

W czasie ostatniej wojny światowej malarstwo postaciowe, zwłaszcza aktów kobiecych, zyskało na znaczeniu (od 1943 r.).
Zajmował się również akwafortą. Na przykład w latach 1945 i 1949 opublikowano teki zawierające szereg jego akwafort. W 1952 roku odbył drugą podróż do Włoch.

Dzieła Wallaerta zostały pokazane na wystawie Heimatten w Zolder (1939) obok dzieł Wellensa Charlesa, Damiena, Jaca Douvena, Habexa i Thysmansa.
W 1946 roku w sali „Onder de Toren” w Hasselt Pro Arte zorganizowało wystawę zbiorową, na której znalazły się prace takich artystów jak Maclot, Paul Hermans, Charles Wellens, Van Doren i Wallaert.
Wallaert pokazał także kilka scen marynistycznych na wystawie „Zeesymphonieën” w Hasselt (1947).
W beginażu w Hasselt odbyła się wystawa retrospektywna (1967).

Wallaert był przede wszystkim malarzem i rytownikiem, ale zapisał się również jako pisarz. Był członkiem Limburskiego Stowarzyszenia Pisarzy i brukselskiego P.E.N. Współpracował z „De Standaard”, „De Zweep” i „Nieuw Limburg”. Napisał również wiele artykułów o sztuce, w tym o baronie Isidoorze Opsomerze, Jamesie Ensorze, Riku Woutersie i innych.

W dwóch miejscach płótno i farba są bardzo cienkie (patrz zdjęcia), ale nie ma dziur.

Moi rodzice kupili to dzieło bezpośrednio od artysty w Hasselt w 1947 roku.

Wysyłka: Ze względu na rozmiar i delikatność płótna, można je odebrać osobiście w Brukseli, 1050 Ixelles.