Ninni Pagano (1969) - L'ampolla di Eva

Ninni Pagano urodził się w Katanii, od zawsze pasjonuje się Wunderkammer i wszystkim, co natura oferuje w swoim pięknie; ta pasja skłania go do studiowania u mistrza Antonio Sciaccy, swojego nauczyciela. To był rok 2011 i od tego momentu zaczyna się jego kariera artystyczna, która coraz bardziej wznosi go na wyżyny i zyskuje uznanie krytyków takich jak Aldo Albani, Roberta Filippi z galerii Orler, Philippe Daverio i Daniele Radini Tedeschi. W 2016 roku jego nazwisko pojawia się w prestiżowym amerykańskim przewodniku Guide Museums Galleries Artists. Po udziale w dwóch Triennale sztuki współczesnej w Rzymie, gdzie jego prace były publikowane w katalogach Mondadori, w 2020 roku jego nazwisko pojawia się w prestiżowym Atlante sztuki współczesnej De Agostini.
Dzieło to olej na płótnie, podpisane i dołączone do certyfikatu autentyczności zawierającego logo artysty, cechy dzieła oraz podpis artysty na dole.
Kolory na obrazie mogą nieznacznie różnić się od tych na zdjęciu ze względu na ustawienia aparatu i ekranu.
Dzieło jest starannie zapakowane folią bąbelkową i kartonem.
Ampuła Ewy

To dzieło Ninni Pagano, zatytułowane „L'ampolla di Eva”, stanowi fascynujący przykład tego, jak artysta sycylijski potrafi połączyć język renesansu z surrealistyczną i metafizyczną wrażliwością współczesną.
Twarz kobiety od razu przywołuje portrety z XV-wiecznego malarstwa flamandzkiego i włoskiego (warto pomyśleć o mistrzach takich jak Antonello da Messina czy Rogier van der Weyden). Prześwietlona skóra, wysokie czoło i wyważony wyraz twarzy przekazują poczucie czystości i dystansu. Sukienka o archaicznym kroju, w odcieniach czerwieni i zieleni, oraz biała, prosta czapeczka wzmacniają to powiązanie z przeszłości.
Elementem przełamania jest niezwykle wydłużona, niemal nitkowata szyja, która wznosi się ku górze, aby umożliwić głowie zajęcie górnej części pojemnika. To odkształcenie nadaje sylwetce niemal nienaturalną i kruchą grację, prawie roślinną.
Ewa jest zamknięta w szklanej fiolce, przedmiocie kojarzonym z laboratoriami alchemicznymi. To mikroświat odizolowany od świata zewnętrznego.
Ampułka jest częściowo wypełniona wodą (lub przezroczystym płynem), który poziomo przecina sylwetkę na wysokości klatki piersiowej, tworząc efekt załamania światła i wrażenie unoszenia się.
Górna część fiolki, przypominająca alambik z rozpylaczem na pompkę, sugeruje, że postać jest esencją samej kobiecości lub życia, gotową do rozpylenia lub zachowania jako rzadki zapach.
Na koniec wydaje się, że Ninni Pagano w tym obrazie reflektuje kondycję ludzką i kobiecą: ikoniczne i ponadczasowe piękno, które jednak jest ograniczane, analizowane i „opakowywane” jak cenny znalezisko. To dzieło, które mówi o kruchości, sekrecie i tajemnicy pochodzenia.










Instagram:@ninnipagano