Artemide - Paesaggio non industriale

Biografia artystyczna
Aleksandra Monika Chuchmacz jest artystką wizualną, malarką i fotografką, urodziła się w 1978 roku w Będzinie, w Polsce. Mieszka i pracuje w Marche we Włoszech. Jest obywatelką polską i włoską.

Kształci się artystycznie w Polsce, gdzie uzyskuje świadectwo ukończenia liceum plastycznego o profilu grafiki i fotografii, a następnie tytuł magistra sztuk graficznych i fotografii na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. W latach 2003–2004 bierze udział w programie Erasmus na Akademii Sztuk Pięknych Brera w Mediolanie. Posiadane tytuły naukowe są uznawane we Włoszech przez Ministerstwo Edukacji.

Działa od ponad dziesięciu lat w dziedzinie sztuk wizualnych, mając doświadczenie w malarstwie, fotografii, grafice i dekoracji. Od 2007 roku pracuje jako fotografka freelance i prowadziła profesjonalne studio fotograficzne w regionie Emilia-Romagna.

Jego twórczość malarska obejmuje prace wykonane głównie olejnymi farbami na płótnie, prezentowane na wystawach zbiorowych, targach sztuki i konkursach we Włoszech i za granicą. W latach 2016–2019 wystawiał się w Monte Carlo (Biennale d’Arte), Rzymie, Turynie, Cesenie, Forlì, Pesaro, Loreto, Montecosaro i Porto Sant’Elpidio.

Charakter malarstwa
Sztuka Aleksandry Moniki Chuchmacz należy do współczesnego malarstwa figuratywnego, które łączy realistyczne odniesienia z swobodną, ekspresyjną interpretacją. Motywy, przeważnie kwiatowe i przyrodnicze, są rozpoznawalne, ale nie opisowe w sensie fotograficznym: rzeczywistość jest filtrowana przez gest, kolor i materiał.

Początkowy realizm przemienia się w emocjonalną i symboliczną wizję, gdzie kwiat staje się autonomiczną obecnością, często izolowaną lub zawieszoną w przestrzeni. Formy wyłaniają się z abstrakcyjnych lub materialnych teł, tworząc stały dialog między figuracją a abstrakcją.

Pociąg pędzla jest energiczny i warstwowy, z wyraźnym użyciem materii malarskiej i kontrolowanych zacieków, które potęgują wrażenie ruchu. Kolor odgrywa wiodącą rolę: intensywne i kontrastowe tonacje współistnieją z jaśniejszymi plamami barwy, tworząc głębię i wizualny rytm.

Kompozycja dąży do równowagi między kontrolą techniczną a swobodnym gestem. Olej na płótnie jest wykorzystywany do wyeksponowania faktury, światła i gęstości koloru, nadając pracom wyraźną fizyczną obecność. Język malarski można określić jako ekspresyjny realizm materialny.