Artemide - Residenza

Biografia artystyczna
Aleksandra Monika Chuchmacz jest artystką wizualną, malarką i fotografką, urodzoną w 1978 roku w Będzinie, Polska. Mieszka i pracuje w Marche, we Włoszech. Jest obywatelką polską i włoską.

Formuje się artystycznie w Polsce, gdzie uzyskuje świadectwo ukończenia liceum artystycznego o kierunku grafika i fotografia, a następnie magisterium w zakresie sztuk plastycznych w grafice i fotografii na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. W latach 2003–2004 uczestniczył w programie Erasmus na Akademii Sztuk Pięknych Brera w Mediolanie. Tytuły te uznawane są we Włoszech przez Ministerstwo Edukacji.

Działa od ponad dziesięciu lat w dziedzinie sztuk wizualnych, z doświadczeniem w malarstwie, fotografii, grafice i dekoracji. Od 2007 roku pracuje jako fotografka freelancowa i prowadziła profesjonalne studio fotograficzne w Emilia-Romagna.

Jego twórczość malarska obejmuje prace tworzone głównie olejnymi farbami na płótnie, prezentowane na wystawach zbiorowych, targach sztuki i konkursach we Włoszech i za granicą. W latach 2016–2019 wystawiał się w Monte Carlo (Biennale d’Arte), Rzymie, Turynie, Cesenie, Forlì, Pesaro, Loreto, Montecosaro i Porto Sant’Elpidio.

Charakter malarstwa
Malarstwo Aleksandry Moniki Chuchmacz wpisuje się w figuratywny nurt współczesny, który łączy realistyczne nawiązania z wolną, ekspresyjną interpretacją. Motywy, przeważnie kwiatowe i naturalne, są rozpoznawalne, ale nie opisowe w sensie fotograficznym: rzeczywistość jest filtrowana przez gest, kolor i materiał.

Realizm wyjściowy zostaje przemieniony w wizję emocjonalną i symboliczną, gdzie kwiat staje się autonomiczną obecnością, często izolowaną lub zawieszoną w przestrzeni. Formy wyłaniają się z tła abstrakcyjnego lub materialnego, tworząc stały dialog między figuracją a abstrakcją.

Pociągnięcie pędzla jest energetyczne i warstwowe, z wyraźnym użyciem materii malarskiej i kontrolowanych zacieków, które potęgują wrażenie ruchu. Kolor odgrywa kluczową rolę: tony intensywne i kontrastujące współistnieją z jaśniejszymi plamami, tworząc głębię i rytm wizualny.

Kompozycja poszukuje równowagi między kontrolą techniczną a swobodnym gestem. Olej na płótnie jest używany do podkreślenia tekstury, światła i gęstości barw, nadając dziełom silną fizyczną obecność. Język malarski można określić jako materialny realizm ekspresyjny.