Armand Robin - Ma vie sans moi - 1940

Wydanie oryginalne w jednej tomie, broszurowe; format in-12; 108 stron.

Lekkie ślady zewnętrzne, wnętrze świeże – przyjemny egzemplarz.



Rzadki, niepokojący tekst, prawie nagi ze względu na swoją jasność.

Armand Robin

Armand Robin (1912–1961): poeta, genialny tłumacz (pracował nad dziesiątkami języków), marginałny radykał, duch wolny aż do samodestrukcji. Długo ignorowany, dziś kultowy.

Książka

Moje życie bez mnie nie jest ani powieścią, ani klasycznym dziennikiem, ani zbiorem wierszy.

To jest:

ciąg fragmentów prozy

Teksty napisane w języku celowo pozbawionym ozdób

często publikowane po jego śmierci (lub pozostawione w tajemnicy za jego życia)

Tytuł mówi wszystko:
egzystencja postrzegana jako wymazanie siebie, utrata własnej tożsamości, odrzucenie ego społecznego.

O czym to jest?

Robin opisuje to:

życie poza narzuconymi tożsamościami

absolutna samotność

odrzucenie ról społecznych, politycznych, literackich

radykalna nieufność wobec samego języka

Mówi o „ja”, którego już nie rozpoznaje, albo którego nie chce w sobie zamieszkiwać.

Żyć, ale jakby być nieobecnym we własnym życiu.

Styl

krótkie, suche frazy

chłodny ton, niemal kliniczny

Żadnej pobłażliwości.

brak efektu literackiego

To styl pisarski całkowitego wycofania, który czasem ociera się o ascetyzm lub unicestwienie.

Znaczenie i zakres

Moje życie bez mnie można odczytać jako:

antyautobiografia

tekst radykalnego odpodmiotowienia

protest przeciwko nowoczesnemu społeczeństwu, propagandzie, hałasowi świata

Robin chciał(a):

zniknąć z systemów

stawać się nieprzypisywalnym

być głosem bez twarzy

Dlaczego to jest ważne

Ponieważ to:

ekstremalny tekst, bez pozowania

jedno z najbardziej radykalnych świadectw XX wieku dotyczących zmęczenia byciem sobą

dzieło, które prowadzi dialog z Simone Weil, Kafka, a nawet z niektórymi mistykami… ale bez Boga


Oryginalne wydanie w 1 tomie, w miękkiej oprawie w formacie in-12; 108 stron.

Lekko zużyte na zewnątrz, świeże w środku — ładny egzemplarz.



Rzadki tekst, budzący niepokój, prawie nagi z powodu klarowności.

Armand Robin

Armand Robin (1912–1961): poeta, wielki tłumacz (pracował nad dziesiątkami języków), radykalny outsider, duch wolny aż do samodestrukcji. Długo ignorowany, teraz kultowy.

Książka

Moje życie bez mnie nie jest ani powieścią, ani klasyczną gazetą, ani zbiorem wierszy.

Proszę podać tekst do przetłumaczenia.

seria fragmentów w prozie

napisany w języku, który został celowo uproszczony.

często publikowane po jego śmierci (lub trzymane w tajemnicy za jego życia)

Tytuł mówi wszystko:
istnienie przeżywane jako wyparcie siebie, zawłaszczenie siebie, odrzucenie społecznego ego.

O co chodzi?

Robin opisuje:

życie poza narzuconymi tożsamościami

absolutna samotność

odrzucenie ról społecznych, politycznych, literackich

radykalny sceptycyzm wobec samego języka

Mówi o «ja», którego już nie rozpoznaje ani nie chce w sobie żyć.

żyć, ale być nieobecnym w swoim własnym życiu.

Styl

krótkie, suche zdania.

twoje zimne, prawie kliniczne

brak samozadowolenia

brak efektu literackiego

To pisanie o całkowitym odłączeniu, które czasem graniczy z ascetyzmem lub unicestwieniem.

Znaczenie i zakres

Moje życie bez mnie można odczytać jako:

antybiografia

tekst radykalnej desubiektywizacji

protest przeciwko nowoczesnemu społeczeństwu, propagandzie, hałasowi świata

Robin chciał:

zniknąć z systemów

Spraw, byś nie był przypisany.

bycie bezimiennym głosem

Dlaczego to ważne

Ponieważ to jest:

ekstremalny tekst, bez pozowania

jedno z najbardziej radykalnych świadectw XX wieku dotyczących zmęczenia byciem sobą

dzieło, które prowadzi dialog z Simone Weil, Kafka, nawet z niektórymi mistykami… ale bez Boga