Troiano, Enzo - 1 Original drawing - Omaggio a Vampirella

Oryginalna ilustracja techniką mieszanych mediów na kartonie autorstwa Enzo Troiano.
Hołd dla Vampirella.

Unikalne dzieło podpisane.

Wysyłka ekspresowa z międzynarodowym kurierem w chronionym opakowaniu.

Enzo Troiano urodził się w 1965 roku.
Rozpoczął swoją karierę w 1988 roku na łamach campańskiego dwutygodniowego magazynu sportowego „Sport Sud”, dodatku do gazety „IL MATTINO”. Dla Sport Sud rysował karykatury i komiksy sportowe. Zaraz potem pracował dla włoskiego (puglijskiego) tygodnika sportowego „ILFOGGIA” oraz dla campańskiego miesięcznika sportowego „Super Sport 2000”. Dla obu rysował karykatury, moviole sportowe i taktyki drużyn piłkarskich, koszykówki i rugby. W tym czasie zrealizował okładkę-propozycję dla płyty „live” E. Avitabile, nie uzyskując jednak odpowiedzi. W 1990 roku nastąpiło pierwsze doświadczenie jako twórca komiksów w fanzinie „REJECTS”, który wśród młodych rysowników gości również bonelliano G. Ricciardi. W tych latach jego rysunki trafiają do różnych wydawców i osób z branży. Okazują mu uznanie B. Bozzetto, M. Bartoletti (ówczesny dyrektor „Guerin Sportivo”), G. Brunoro, Luca Scatasta (Star Comics), O. DeAngelis (Comic Art), R. Traini i wielu innych. W tych latach realizuje liczne próby dla Sergio Bonelli Editore.

W 1992 skontaktował się Ade Capone w sprawie serii komiksowej Lazarus Ledd. Po wstępnym etapie rozmów został wysłany przez Roberto De Angelis, aby doskonalić kreskę. W 1993 nawiązał kontakt z „Micro Art” z Neapolu, ówcześnie powstającego, by zostać partnerem i art director. W 1994 ukazał się numer zero „Engaso 0.220”, pierwszy komiks całkowicie zrealizowany w Neapolu. E. Troiano tworzy dla tego tytułu wszystkie okładki serii (dziewięć numerów w sumie): numer zero i numer jeden. Dwie strony w specjalnym wydaniu z Lucca i osiem stron w specjalnym „Game Over”.

W 1995 roku zwycięża w Prato, zajmując drugie miejsce w jedynym i najważniejszym krajowym konkursie dla debiutujących twórców komiksów. W 1997 roku jego zwycięska historia z Prato zostaje opublikowana w magazynie Micro Art: «Balto». W 1998 roku ta sama historia pod tytułem «Land of Azor» zostaje opublikowana w prestiżowym amerykańskim magazynie «Heavy Metal». W 2000 roku wydawnictwo «Eidos» opublikowało jego komiks «Berlin 1999» na podstawie scenariusza Riccardo Bruno. W tych samych latach wykonuje okładki dla wydawcy «Isola dei Ragazzi», pracuje dla Giffoni Film Festival oraz dla wydawcy «DiMauro».

W 2001 roku na Uniwersytecie w Fisciano (Salerno) prowadzi zajęcia z komiksu dla studentów uniwersytetu, na zmianę przez cztery dni z D. Bigliardo, G. Palumbo i S. Tamiazzo.

W 2002 zawarł umowę na wydanie pięciu tomów (twarde okładki) z francuskim wydawcą Pointe Noire. Niestety wydawca zbankrutował tuż po pierwszym wydaniu pod tytułem “Shinedome”. W 2003 roku „Jet Stream Productions”, inna francuska casa wydawnicza, kupiła prawa do „Shinedome” i „Helrod”, ale do dziś ich nie opublikowała. W tym samym czasie, właśnie w Angoulême we Francji, poznaje Claude’a Moliterniego, którego ogromnie podziwiał i zostaje też jego wielkim przyjacielem. W 2004 ukazała się książka „La Profezia d’Arcadueò” włoskiego wydawcy „Albatros” i od tego czasu zaczęła się owocna współpraca, która w kolejnych dwóch latach doprowadziła do wydania kolejnych trzech książek („Alberi”, „Taoma” i „Da grande voglio fare il viaggiatore”) zilustrowanych przez E. Troiano we współpracy z bratem Gianmarią oraz trzech komiksów pt. „Korea 2145” (2005) „Lufer” (2006) i „Eracle 91” (2007). W 2007 nawiązała się aktywna współpraca, która doprowadziła go do zilustrowania ponad 60 książek dla angielskiej „Beehive Illustrations”. We wrześniu 2005 roku zdobywa nagrodę odkrycie roku we włoskich nagrodach „Fumetti in TV” w Treviso, nagrodę Carlo Boscarato. W 2006 otrzymuje nominację na najlepszą książkę w formie komiksu, do nagrody „Gran Guinigi” w Luccce za komiks „Lufer”. Powtarza się w 2007 z „Eracle 91”, za który otrzymuje nominacje w Treviso i w Luccce. W 2008 roku otrzymuje w Acayi (Lecce) prestiżową nagrodę za całokształt twórczości; publikuje dla „Nicola Pesce Editore” w czasopiśmie „Monstars” i w 2009 roku w czasopiśmie „Cosplay” komiks „Shinedome”.

Również w 2009 roku ukazał się w wydawnictwie Bottero pierwszy tom zatytułowany „Harcadya” i w tym samym roku stworzył historię dla Tunuè w czasopiśmie „MONO”. W 2010 roku został poproszony przez Vincenza Ceramiego o przystąpienie do ważnej inicjatywy: „Najwięksi autorzy komiksów w Spoleto, dla Abruzji”. Również w 2010 roku stworzył oficjalny album imprezy „Comicon” pod tytułem: „Il Sogno”, historia czterostronicowa, która tworzy temporalne połączenie między pierwszym a drugim tomem Harcadya. Wydawnictwo Deda edizioni, w tym samym roku, po zaledwie czterech latach, wypuściło pierwsze wznowienie sukcesu edytorialnego: „Korea 2145”.

In 2011 zrealizował drugą część „Harcadya” we współwydaniu między Wombat Edizioni a Bottero Edizioni. Również w 2011 roku trzy jego historie ukazały się w magazynie „IComics” vulkanicznego Dino Caterini. Jego hołdy i rysunki wychodzą na komiksie „Heavy Bone” i „Lovercfat black and white”. W 2011 roku był pierwszym włoskim autorem, który wybrał się do Francji, konkretnie do Nicei, do sklepu „BD Fugué” i zaprezentował w francuskiej księgarni tom w języku włoskim, a mianowicie dwa tomy „Harcadya”. W kwietniu 2012 ukazuje się tom i CD: „Canzoniere Illustrato” muzyka Daniele Sepe. Enzo Troiano jest jednym z autorów, którzy zilustrowali jeden z utworów znajdujących się na CD. W maju 2012 został zaproszony do Rzymu, by wystawić ze wieloma wybitnymi kolegami w „Cart gallery”, pierwszej włoskiej galerii, która eksponuje plansze i ilustracje z komiksów.

W sierpniu 2012 otrzymuje nominację na najlepszego autora do prestiżowej nagrody: „Carlo Boscarato” na Treviso Comic Book Festival, za drugi tom Harcadya.
W maju 2013 został wybrany do programu „Official Talent” na Florence Fantastic Festival i był obecny w towarzystwie artystów takiego formatu jak Larry Elmore, J.Felix, M.M.Moore, M.Manzieri, C.Castellini, L.Parrillo, S.Bianchi, D.Orizo, P.Rinaldi.
W listopadzie 2013 opublikował w Wombat Edizioni komiks „Gulliver”.
Od czerwca 2013 zajmuje się układem graficznym słynnego czasopisma A.A.S.C.T. w Neapolu: „Qui Napoli”.
W listopadzie 2015 opublikował w wydawnictwie „Il Grifo” portfolio: CITY GIRL!
W 2015 nawiązał współpracę z liderem gier w Italii, wydawnictwem GIOCHI UNITI, na rozpoczęcie współpracy, która po raz pierwszy we Włoszech umożliwi tworzenie komiksów, z których powstanie gra.
W 2016 ukazuje się OMEGHA, którą w 2017 roku towarzyszy wydanie gry powiązanej z komiksem.
Wydawał ponad 20 okładek dla wydawcy książek Stamperie del Valentino.
W 2018 zawiera umowę z Duglas Edizioni na ponowne wydanie wszystkich sukcesów z tych lat, w wersji tomu, czyli: Korea 215, Lufer, Eracle 91 i dwa Harcadya.
W styczniu 2019 ukazuje się jego historia w Maxi Zagor, na tekstach Moreno Burattini, dla Sergio Bonelli Editore.

Okazali mu szacunek dla jego prac: śp. C.Moliterni, G.Brunoro, P. Ongaro, C.Castellini, T.Liberatore, L.Picatto, Moebius, H.Altuna, Milazzo, A.Faeti, S.Bonelli, Crisse, śp. J.Buscema, G.Camuncoli, Luca Boschi, E.Risso, M.Cucchiarelli i wielu innych.

Pochodzi z następujących wystaw: 1987 Caltanisetta (wystawa zbiorowa malarstwa i grafiki); 1989 S. Giuseppe Vesuviano (wystawa indywidualna); 1990 Napoli (wystawa zbiorowa w konkursie ogłoszonym przez „Cuen” na temat Księcia San Severo); 1990 Lucca („Lucca Comics” wystawa zbiorowa komiksów); 1991 Arzano (Na) (wystawa zbiorowa komiksów); 1992 Terzigno (wystawa zbiorowa komiksów); 1992 Lucca („Lucca Comics” wystawa zbiorowa komiksów); 1993 Napoli („Galassia Gutemberg” wystawa zbiorowa komiksów); 1993 Napoli (w „Neapolis” wystawa indywidualna komiksów); 1994 Napoli (w Neapolis wystawa zbiorowa komiksów); 1995 Prato (międzynarodowy konkurs dla twórców komiksów); 1997 Ascoli (krajowy konkurs dla twórców komiksów); 2001 Fregene (wystawa zbiorowa komiksów); 2001 Salerno (seminarium „Sztuka komiksu” wystawa zbiorowa komiksów); 2002 Napoli (Comicon wystawa zbiorowa komiksów); 2003 Napoli (Comicon wystawa zbiorowa komiksów); 2005 Treviso („Fumetti in TV” wystawa zbiorowa komiksów „Italiani D’Oltrealpe”); 2006 Pistoia; 2006 Treviso („Fumetti in TV” wystawa zbiorowa komiksów „Italiani D’Oltreoceano”); 2007 Napoli („Comicon Off” wystawa indywidualna); 2008 Godega (wystawa zbiorowa); 2008 Paryż (wystawa zbiorowa w galerii du 9eme art); 2009 Treviso (wystawa indywidualna na temat Ken il Guerriero); 2009 Campi Salentina – Lecce (wystawa zbiorowa z Lele Vianello). Jest jednym z ilustratorów obecnych na wystawie podróżującej po Włoszech „Children no more” przez cały rok 2010. 2011 Wenecja (wystawa zbiorowa „Nie jest nigdy zbyt krótka… hołd Hugo Pratt]); 2011-12 Milano (Passepartout Unconventional Gallery – 3 wystawy zbiorowe). Na koniec występuje z rysunkami i szkicami w muzeum nauki w Napoli, gdzie stałe eksponowana jest wystawa o „Engaso 0.220”. Wystawił trzy prace w ramach wystawy „Rock 4” w Panie od 22/02 do 06/04/2014. Wakacje 2014 poświęcono mu, przez cały sierpień, w kompleksie termalnym Il Negombo wystawą „Negombo Comics”, z udziałem wielu gwiazd wydawnictw, show i kultury, w tym Ditelo Voi, Claudio Baglioni, Paolo Fresu, Licia Colò, Chór Gospel Szkocki, wielki ilustator Clint Langley i wielu innych. Wielokrotnie wystawiał się na imprezie „Nuvole sull’Isola” w latach 2015 i 2017. W 2018 roku poświęcono mu wystawę indywidualną w Battipaglio w szkole Edmondo De Amicis. Również w 2018 roku zorganizowano wystawę w obiegu „Comicon Off” o tytule: z Korea 2145 do Omegha!