Miquel Torner de Semir (1938) - Entre recuerdos






Ukończyła studia jako francuski licytator i pracowała w dziale wycen Sotheby’s Paryż.
| € 80 | ||
|---|---|---|
| € 75 | ||
| € 70 | ||
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 126973
Doskonała ocena na Trustpilot.
Entre recuerdos to oryginalny obraz olejny w stylu Barok na płycie autorstwa Miquel Torner de Semir (Hiszpania, 1980–1990), ręcznie podpisany artystą, sprzedawany z ramą, edycja Original, wymiary 50 cm wysokości i 45 cm szerokości razem z ramą.
Opis od sprzedawcy
Pictura Subastas przedstawia to magnificente dzieło sztuki należące do Miquel Torner de Semir, które ukazuje wewnętrzny świat człowieka, ukazując złożoność tożsamości, wspomnień i emocji poprzez twarze i symbole splecione ze sobą. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.
· Wymiary z ramą: 50×45×8 cm.
· Wymiary bez ramy: 27x22 cm.
Oleje na desce podpisane ręcznie przez artystę w lewym dolnym rogu, Miquel Torner de Semir.
Przedmiot znajduje się w dobrym stanie zachowania.
Dzieło sprzedawane jest z piękną ramą (wliczoną w aukcję jako prezent).
Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.
Ważna uwaga: dołączone fotografie stanowią integralną część opisu partii.
Obraz zostanie zapakowany w sposób profesjonalny przez specjalistę z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu wysokiej jakości materiałów, aby zapewnić ochronę. Koszt wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka zostanie zrealizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na skalę międzynarodową.
------------------------------------------------------------------
To dzieło nas zapuszcza w oniryczny i symboliczny wszechświat, w którym formy ludzkie i abstrakcyjne przeplatają się w kompozycji naładowanej tajemnicą i emocją. Od samego początku wyróżniają się delikatne profile nakładających się twarzy, które wydają się pojawiać i rozpływać jednocześnie w przestrzeni nieokreślonej.
Te postacie nie występują jako realistyczne portrety, lecz jako eteryczne, niemal unoszące się obecności, które sugerują myśli, wspomnienia lub stany duszy. Scena zaprasza widza do interpretowania tego, co widoczne, wędrując w stronę intymnego i subiektywnego terytorium.
W centrum dzieła wyróżnia się główna twarz, naszkicowana miękkimi i wyrazistymi liniami, której spojrzenie zdaje się kierować ku niewidzialnemu punktowi. Ten ludzki profil otoczony jest przez inne sylwetki i fragmenty form, co tworzy wrażenie dialogu wewnętrznego. Kontury mieszają się z plamami koloru, sprawiając, że postać wydaje się stanowić część otoczenia, a nie z niego wyróżniać. Ta integracja wzmacnia ideę rozmytej i zmiennej tożsamości, gdzie jednostka zlewa się ze swoimi własnymi emocjami i myślami.
Paleta barw dominuje nad stonowanymi, ziemistymi i niebieskawymi odcieniami, przerywanymi przez akcenty czerwieni, różu i pomarańczy, które wnoszą intensywność emocjonalną. Te kolorystyczne akcenty pełnią funkcję punktów napięcia wizualnego, sugerując chwile konfliktu, namiętności lub pamięci. Połączenie zimnych i ciepłych kolorów tworzy niestabilną równowagę, odzwierciedlając złożony stan emocjonalny, w którym współistnieją spokój i wewnętrzna burza. Każdy odcień wydaje się mieć symboliczne znaczenie, a nie być wyłącznie dekoracyjnym.
Tło ukazuje się jako powierzchnia bogata w tekstury, plamy i nawarstwione warstwy, które przywołują upływ czasu i nagromadzenie doświadczeń. Nie istnieje wyraźnie zdefiniowana przestrzeń, lecz scenariusz mentalny, w którym wspomnienia, odczucia i pomysły mieszają się bez hierarchii. Ta mglista atmosfera wzmacnia poczucie introspekcji, jakby widz obserwował wnętrze umysłu w nieustannej przemianie.
Abstrakcyjne kształty otaczające twarze przypominają chmury, fragmenty krajobrazów lub struktury organiczne, tworząc fascynującą niejednoznaczność wizualną. Te elementy zdają się płynąć wokół ludzkich figur, otaczać je i kształtować ich istnienie. Dzieło nie oferuje zamkniętej narracji, lecz wielu dróg interpretacyjnych, umożliwiających każdemu obserwatorowi projekcję własnych emocji i doświadczeń na obraz. Ta otwartość przekształca ten obraz w doświadczenie głęboko osobiste.
Ogółem dzieło ukazuje się jako poetycka eksploracja tożsamości, pamięci i wewnętrznego świata, w której człowieczeństwo i abstrakcja zlewają się w kompozycji przepełnionej wrażliwością i symbolizmem. Obraz zaprasza do powolnej, refleksyjnej kontemplacji, wywołując pytania o to, kim jesteśmy, co pamiętamy i jak odczuwamy.
Historie sprzedawców
Pictura Subastas przedstawia to magnificente dzieło sztuki należące do Miquel Torner de Semir, które ukazuje wewnętrzny świat człowieka, ukazując złożoność tożsamości, wspomnień i emocji poprzez twarze i symbole splecione ze sobą. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.
· Wymiary z ramą: 50×45×8 cm.
· Wymiary bez ramy: 27x22 cm.
Oleje na desce podpisane ręcznie przez artystę w lewym dolnym rogu, Miquel Torner de Semir.
Przedmiot znajduje się w dobrym stanie zachowania.
Dzieło sprzedawane jest z piękną ramą (wliczoną w aukcję jako prezent).
Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.
Ważna uwaga: dołączone fotografie stanowią integralną część opisu partii.
Obraz zostanie zapakowany w sposób profesjonalny przez specjalistę z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu wysokiej jakości materiałów, aby zapewnić ochronę. Koszt wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka zostanie zrealizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na skalę międzynarodową.
------------------------------------------------------------------
To dzieło nas zapuszcza w oniryczny i symboliczny wszechświat, w którym formy ludzkie i abstrakcyjne przeplatają się w kompozycji naładowanej tajemnicą i emocją. Od samego początku wyróżniają się delikatne profile nakładających się twarzy, które wydają się pojawiać i rozpływać jednocześnie w przestrzeni nieokreślonej.
Te postacie nie występują jako realistyczne portrety, lecz jako eteryczne, niemal unoszące się obecności, które sugerują myśli, wspomnienia lub stany duszy. Scena zaprasza widza do interpretowania tego, co widoczne, wędrując w stronę intymnego i subiektywnego terytorium.
W centrum dzieła wyróżnia się główna twarz, naszkicowana miękkimi i wyrazistymi liniami, której spojrzenie zdaje się kierować ku niewidzialnemu punktowi. Ten ludzki profil otoczony jest przez inne sylwetki i fragmenty form, co tworzy wrażenie dialogu wewnętrznego. Kontury mieszają się z plamami koloru, sprawiając, że postać wydaje się stanowić część otoczenia, a nie z niego wyróżniać. Ta integracja wzmacnia ideę rozmytej i zmiennej tożsamości, gdzie jednostka zlewa się ze swoimi własnymi emocjami i myślami.
Paleta barw dominuje nad stonowanymi, ziemistymi i niebieskawymi odcieniami, przerywanymi przez akcenty czerwieni, różu i pomarańczy, które wnoszą intensywność emocjonalną. Te kolorystyczne akcenty pełnią funkcję punktów napięcia wizualnego, sugerując chwile konfliktu, namiętności lub pamięci. Połączenie zimnych i ciepłych kolorów tworzy niestabilną równowagę, odzwierciedlając złożony stan emocjonalny, w którym współistnieją spokój i wewnętrzna burza. Każdy odcień wydaje się mieć symboliczne znaczenie, a nie być wyłącznie dekoracyjnym.
Tło ukazuje się jako powierzchnia bogata w tekstury, plamy i nawarstwione warstwy, które przywołują upływ czasu i nagromadzenie doświadczeń. Nie istnieje wyraźnie zdefiniowana przestrzeń, lecz scenariusz mentalny, w którym wspomnienia, odczucia i pomysły mieszają się bez hierarchii. Ta mglista atmosfera wzmacnia poczucie introspekcji, jakby widz obserwował wnętrze umysłu w nieustannej przemianie.
Abstrakcyjne kształty otaczające twarze przypominają chmury, fragmenty krajobrazów lub struktury organiczne, tworząc fascynującą niejednoznaczność wizualną. Te elementy zdają się płynąć wokół ludzkich figur, otaczać je i kształtować ich istnienie. Dzieło nie oferuje zamkniętej narracji, lecz wielu dróg interpretacyjnych, umożliwiających każdemu obserwatorowi projekcję własnych emocji i doświadczeń na obraz. Ta otwartość przekształca ten obraz w doświadczenie głęboko osobiste.
Ogółem dzieło ukazuje się jako poetycka eksploracja tożsamości, pamięci i wewnętrznego świata, w której człowieczeństwo i abstrakcja zlewają się w kompozycji przepełnionej wrażliwością i symbolizmem. Obraz zaprasza do powolnej, refleksyjnej kontemplacji, wywołując pytania o to, kim jesteśmy, co pamiętamy i jak odczuwamy.
