Gu Gan - Mouton Rothschild wine label from 1996

profesjonalny w wysokiej jakości ramie
- Rama ma kolor złoty z szlifowaną strukturą.


GU GAN
Urodzony w 1942 roku w Changsha, stolicy prowincji Hunan, chiński malarz i kaligraf Gu Gan uczęszczał do szkoły artystycznej w Pekinie na początku lat 60. Zmuszony przerwać studia z powodów zdrowotnych, zdołał jednak uzyskać posadę w władzach miejskich Pekinu. Zwolniony z pracy podczas rewolucji kulturalnej, przez dziesięć lat był zmuszony pracować jako robotnik w drukarni. Śmierć Mao i upadek „Gangu Czworga” w 1976 roku pozwoliły mu w końcu powrócić do sztuki. Jednocześnie z wielkim zainteresowaniem odkrył twórczość Kandinsky’ego, Klee i Miró, wówczas praktycznie nieznaną w Chinach.
Był jednym z promotorów wystawy „Nowoczesna kaligrafia”, która odbyła się w Pekinie w 1985 r., ale wkrótce stał się bardziej znany na Zachodzie po wizytach w Niemczech w 1987 i 1989 r.
W 1993 roku w Kolonii odbyła się duża wystawa jego prac. Obecnie mieszka w Pekinie i jest przewodniczącym Stowarzyszenia Chińskich Malarzy i Kaligrafów Współczesnych. Jego prace są eksponowane w wielu muzeach w Chinach i na Zachodzie, w tym w British Museum i Muzeum Sztuki Dalekiego Wschodu w Kolonii.
Kaligrafia chińska, o pochodzeniu piktograficznym, pozostaje niezmieniona od 2000 r. p.n.e. Jest jednocześnie językiem i sztuką, a formułowanie znaczeń idzie w parze z
ręka w rękę z niezmiennym i wymagającym poczuciem estetyki. Gu Gan stara się pozostać wierny tej tradycji, jednocześnie stosując głęboko innowacyjne podejście. W ten sposób wniósł kolor do kaligrafii, odrzucając tradycyjne ograniczenia i nacisk na równowagę, a także dodając ozdobne pieczęcie do rysunku.
Autor książki „The Three Steps of Modern Calligraphy”, wydanej w 1990 roku, Gu Gan jest obecnie uważany nie tylko za mistrza, ale także za czołowego teoretyka swojej sztuki. Jego prace świadczą o tym, że kaligrafia może być łącznikiem między jego własną kulturą a zachodnią sztuką abstrakcyjną.
Na potrzeby wystawy Mouton 1996 Gu Gan zebrał w jednym rysunku pięć ideogramów, z których każdy symbolizuje serce, różniąc się kolorem i kreską. Ta potężna, a zarazem subtelna kompozycja, którą nazwał „Coeur à Coeur” (Serce do Serca), ma być aktem wiary w uniwersalną harmonię.