Arnold Fanck - Skiabfahrt im Film 1927

Na aukcji znajduje się bardzo rzadki, oryginalny fotodruk wyprodukowany w technice druku głębokiego przez
fotografa, wynalazcy, aktora filmowego, operatora filmowego, producenta filmowego, scenarzysty i autora książek, a także reżysera filmowego. "Dr. Arnold Fanck"

Przedstawiony fotodruk wykonany techniką druku głębokiego pochodzi z zestawu niekompletnego i z powodu stanu nie podlegającego restauracji fotobandu z 1927 roku — Das Deutsche Lichtbild. Wybór oferowanych fotografii (obecnie dostępne są także inne fotografie z tego kontekstu) jest bardzo rzadki i stanowi wyjątkową okazję do nabycia oryginalnej fotografii z ograniczonej serii w bardzo wysokiej jakości jako druk głęboki. Pochodzą z prywatnej kolekcji.

Z powodu częściowo znacznych wad brzegów stron z fotografiami zostały one jednolicie przycięte i zamocowane na bezkwasowym kartonie fotograficznym (DIN A3). Fotografie są w stanie doskonałym i godnym kolekcjonowania. Są wysyłane bez ramki w profesjonalnym opakowaniu.

Szczególnie ten pierwszy tom serii odniosł światowy sukces i został wysłany do wielu krajów Europy i poza nią (m.in. z angielskim dodatkiem) oraz stał się inspiracją dla gatunku fotoksiążek.

Pierwszy tom jest niezwykle rzadki. Ukazał się jako jubileuszowe wydanie wydawnictwa Bruno Schulza w jedynym w swoim rodzaju druku głębokim fotografii. Pierwsze wydanie zniknęło tak szybko, że wydawnictwo zaczęło odkupywać nakłady.

Pierwszy tom ukazał się do 1938 roku. Od 1934 roku wybór fotografii uległ radykalnej zmianie po przejęciu władzy przez Adolfa Hitlera, który otworzył wydanie 34 własnym wstępem ("In eigener Sache"). Do 1933 roku Das Deutsche LICHTBILD wyróżniało się znaczącym wyborem współczesnych fotografek i fotografów, którzy dziś należą do kluczowych protagonistów w wczesnej fotografii nowoczesnej:

U.A.Yva, Franz Grainer, Arthur Benda, Erich Angenendt, Charlotte Rudolph, Hajek-Halke (1928), Käthe Hecht (1928), Albert Renger-Patzsch, Hans Windisch, Max Baur (1930), Hannes Maria Flach (1930), a także teksty (i częściowo fotografie) autorstwa László Moholy-Nagy (1927), Franz Werfel, Raoul Hausmann, Kurt Tucholsky (jako Peter Panther, 1930) oraz inni autorzy.

O osobie: https://de.wikipedia.org/wiki/Arnold_Fanck

Arnold Heinrich Fanck (* 6 marca 1889 w Frankenthal, Rheinpfalz; † 28 września 1974 w Freiburg im Breisgau)

Był niemieckim geologiem, fotografem, wynalazcą, aktorem filmowym, kamerzystą, producentem filmowym, scenarzystą i autorem książek oraz reżyserem filmowym. Uważany jest na całym świecie za pioniera filmów górskich, sportowych, narciarskich i przyrodniczych, obok Seppa Allgeiera; razem z Allgeierem za wynalazcę filmu górskiego, czyli tego samego gatunku filmowego.

Leni Riefenstahl, która opisywała pracę Fancka jako artystyczną i awangardową,[12] później jako reżyserka filmowa adaptowała w zasadzie i w szczegółach techniki oraz ustawienia kamery opracowane przez Freiburger Schule Fancka.

Na szeroki zasięg filmów Fancka o górskich i sportach górskich ze szkoły Freiburger w latach dwudziestych XX wieku w dużej mierze przypisuje się późniejszy szeroki rozwój narciarstwa i przemysłu narciarskiego, a także podobnie rozwijające się wspinanie w wysokich górach.

okres nazizmu

W czasach nazizmu Fanck odrzucił współpracę z Reichsministerium für Volksaufklärung und Propaganda kierowanym przez Josepha Goebbelsa, podobnie odmawiał mu przyjęcia do NSDAP.[28] Między innymi to może być powodem, że pomimo swojego uznania jako światowo powszechnie uznany pionier filmów o narciarstwie i sporcie, w 1936 roku nie uczestniczył ani w filmach o Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen, ani o Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie. Innym powodem była ofensywa Leni Riefenstahl o względy Führera, dzięki której od 1933 roku była bezpośrednio od Führera, z pominięciem Goebbelsa, wyznaczona do działań.[171] W przeciwieństwie do tego Goebbels popierał filmy górskie Luisa Trenkera, którego prawdopodobnie planował zlecić dokumentację Igrzysk XI Olimpiady 1936 w Berlinie, zanim Hitler powierzył to Leni Riefenstahl.[116][172]

Do niemieckiego Lichtbild: (Źródło; https://de.wikipedia.org/wiki/Das_Deutsche_Lichtbild)

W 1927 roku fotograf Hans Windisch założył rocznik Das Deutsche Lichtbild w wydawnictwie Bruno Schultz w Berlinie. Miał on zawierać najważniejsze fotografie roku i kilka tekstów. Grafyk László Moholy-Nagy stworzył tytułowy sygnet. Reichskunstwart Edwin Redslob entuzjastycznie pochwalił pierwsze wydanie.

W wydaniu z 1930 roku napisano

„Das Deutsche Lichtbild przynosi co roku ze wszystkich dziedzin fotografii 100 najsilniejszych obrazów roku niemieckich fotografów zawodowych i amatorów w niezrównanych reprodukcjach i w idealnej oprawie książkowej. Zostało ono, zgodnie z wyrokami tu cytowanymi z kraju i zagranicy, określone jako najlepszy rocznik zdjęć światowej fotografii.”