Erna Lendvai-Dircksen - Portrait eines jungen Mädchens

W aukcji znajduje się bardzo rzadki oryginalny fotodruk wykonany metodą druku głębokiego.
niemieckiej fotografki Erny Lendvai-Dircksen

Przedstawiony fotodruk wykonany techniką druku głębokiego pochodzi z zestawu niekompletnego i z powodu stanu nie podlegającego restauracji fotobandu z 1927 roku — Das Deutsche Lichtbild. Wybór oferowanych fotografii (obecnie dostępne są także inne fotografie z tego kontekstu) jest bardzo rzadki i stanowi wyjątkową okazję do nabycia oryginalnej fotografii z ograniczonej serii w bardzo wysokiej jakości jako druk głęboki. Pochodzą z prywatnej kolekcji.

Z powodu częściowo znacznych wad brzegów stron z fotografiami zostały one jednolicie przycięte i zamocowane na bezkwasowym kartonie fotograficznym (DIN A3). Fotografie są w stanie doskonałym i godnym kolekcjonowania. Są wysyłane bez ramki w profesjonalnym opakowaniu.

Szczególnie ten pierwszy tom serii odniosł światowy sukces i został wysłany do wielu krajów Europy i poza nią (m.in. z angielskim dodatkiem) oraz stał się inspiracją dla gatunku fotoksiążek.

Pierwszy tom jest niezwykle rzadki. Ukazał się jako jubileuszowe wydanie wydawnictwa Bruno Schulza w jedynym w swoim rodzaju druku głębokim fotografii. Pierwsze wydanie zniknęło tak szybko, że wydawnictwo zaczęło odkupywać nakłady.

Pierwszy tom ukazał się do 1938 roku. Od 1934 roku wybór fotografii uległ radykalnej zmianie po przejęciu władzy przez Adolfa Hitlera, który otworzył wydanie 34 własnym wstępem ("In eigener Sache"). Do 1933 roku Das Deutsche LICHTBILD wyróżniało się znaczącym wyborem współczesnych fotografek i fotografów, którzy dziś należą do kluczowych protagonistów w wczesnej fotografii nowoczesnej:

U.A. Yva, Franz Grainer, Nini i Carry Hess, Arthur Benda, Erich Angenendt, Charlotte Rudolph, Hajek-Halke (1928), Käthe Hecht (1928), Albert Renger-Patzsch, Hans Windisch, Max Baur (1930), Hannes Maria Flach (1930), a także teksty (i częściowo fotografie) László Moholy-Nagy (1927), Franz Werfel, Raoul Hausmann, Kurt Tucholsky (jako Peter Panther, 1930) i inni autorzy.

O osobie: Erna Lendvai-Dircksen (urodzona 30 maja 1883 w Wetterburgu, księstwie Waldeck jako Erna Katharine Wilhelmine Dircksen; zmarła 8 maja 1962 w Coburgu) była niemiecką fotografką.

W latach 1903–1905 Erna Lendvai-Dircksen studiowała malarstwo w Kasseler Kunstakademie, po czym w latach 1910–1911 odbyła szkolenie fotograficzne w Lehranstalt des Lette-Vereins. Od 1906 do 1911 była żoną Adolfa Göschela, a od 1913 do 1925 żoną węgiersko‑żydowskiego kompozytora Erwina Lendvai.

Od 1913 prowadziła warsztat fotograficzny w Hellerau koło Drezna. Od 1916 do 1943 prowadziła studio portretowe w Berlinie. Początkowo mieściło się ono przy Viktoria-Luise-Platz, a od 1928 przy Hardenbergstraße.[3] Tu powstały między innymi portrety Ricardy Huch, Käthe Kollwitz i Mary Wigman, które ukazały się w czasopiśmie Die Frau.

W 1917 roku Lendvai-Dircksen rozpoczęła swoją długoterminową pracę nad fotograficznym przedstawianiem „niemieckiego oblicza narodu”. Oprócz tego powstało również wiele fotografii krajobrazowych. Ponadto Lendvai-Dircksen zajmowała się kinematografią i wyprodukowała kilka filmów z ujęciami dzieci, jak Kinder spielen, Mariechen und Brigitte 1930, Mariechen bekommt Besuch 1931

Została powołana do Gesellschaft Deutscher Lichtbildner w 1924 roku. W roku 1925 przemierzyła Wschodnie i Południowe Niemcy i w roku 1926 wystawiła się na Deutsche Photographischen Ausstellung we Frankfurcie nad Menem. Za to otrzymała Państwową Nagrodę Prezydenta Rzeszy Paula Hindenburga.

W 1958 roku przyznano jej Medal Davida Octaviusa Hilla przez Gesellschaft Deutscher Lichtbildner. Następnie została długo zapomniana, a dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku jej twórczość ponownie wzbudziła większe zainteresowanie.

Jej stylizacja, często blondych, „aryjskich”, tradycyjnie ubranych osób, odpowiadała myśleniu narodowo-socjalistycznemu; jednak jej rola w NS‑kulturze i propagandzie nie została jednoznacznie wyjaśniona.

(Źródło: WIKIPEDIA)

Do niemieckiego Lichtbild: (Źródło; https://de.wikipedia.org/wiki/Das_Deutsche_Lichtbild)

W 1927 roku fotograf Hans Windisch założył rocznik Das Deutsche Lichtbild w wydawnictwie Bruno Schultz w Berlinie. Miał on zawierać najważniejsze fotografie roku i kilka tekstów. Grafyk László Moholy-Nagy stworzył tytułowy sygnet. Reichskunstwart Edwin Redslob entuzjastycznie pochwalił pierwsze wydanie.

W wydaniu z 1930 roku napisano

„Das Deutsche Lichtbild przynosi co roku ze wszystkich dziedzin fotografii 100 najsilniejszych obrazów roku niemieckich fotografów zawodowych i amatorów w niezrównanych reprodukcjach i w idealnej oprawie książkowej. Zostało ono, zgodnie z wyrokami tu cytowanymi z kraju i zagranicy, określone jako najlepszy rocznik zdjęć światowej fotografii.”