Job - La Vieille Garde Impériale - 1902

Stara Gwardia Imperialna należy do bogatego nurtu patriotycznego i napoleońskiego, który cechuje Trzecią Republikę, dbającego o upamiętnienie « bohaterów narodu » i francuskiej epopei militarnej. Dzieło zostało zilustrowane przez Jacques Marie Gaston Onfroy de Bréville, zw. Job (1858‑1931), rysownika specjalizującego się w historii wojskowości i książkach dla młodzieży, który wtedy regularnie współpracuje z Mame nad dużymi albumami historycznymi w dużym formacie. Tekst jest zbiorowy, powołujący się na kilka uznanych piór epoki – w szczególności Maurice Barrès (1862‑1923), Henri Houssaye (1848‑1911), François Coppée (1842‑1908), ale także Jean de Mitty, Henri Dalmeras i Jules Mazet – zebranych wokół lirystycznej exaltacji Napoleona I (1769‑1821) i jego elitarnej Gwardii.

Dzieło, obficie ilustrowane czarno-białe i kolorowe, proponuje prawdziwą galerię obrazów poświęconych dawnej Gwardii Cesarskiej, prestiżowej formacji armii Napoleona, która obejmuje grenadierów, chasseurów pieszych, marynarzy, dragonów, weteranów oraz oddziały artylerii pieszej i konnej. Struktura odzwierciedla najważniejsze składowe tego elitarnego korpusu: Napoléon w armii, generałowie koloniści dowodzący Gwardią, grenadierzy piesi, marynarze Gwardii, dragoń, artyleria i Gwardia w szerokim sensie; każdy rozdział ilustrowany jest scenami akcji i portretami w mundurach. Plany Joba, o wysokiej precyzji dokumentacyjnej dotyczącej mundurów, wyposażenia i sztandarów, przyczyniają się do utrwalenia popularnej ikonografii Gwardii Cesarskiej i podtrzymania mitu Napoleona w międzywojennem okresie.

Duży in-8, 318 s., [1] f., półskórzana oprawa w kolorze fauve z narożnikami, grzbiet ozdobiony nerwami, gildowana góra.

Ogólny stan dobry, oprawa lekko otarta, kilka przebarwień i inne drobne wady.