Desy CXXIII - Diva

To dzieło, wykonane sprayem na płótnie, prezentuje intensywny i poetycki portret Amália Rodrigues, gdzie postać wyłania się jednocześnie jako pamięć i mit. Twarz, zbudowana z fragmentarycznych warstw i eterycznych gestów, zdaje się rozpuszczać w przestrzeni, jakby głos fadystki rozbrzmiewał poza materią i przekraczał czas.
Abstraktywne elementy związane z gitarą klasyczną, takie jak zasugerowane struny, wydłużone kształty i rytmy wizualne, przeplatają się z portretem i przywołują głęboką muzykalność fado oraz nieodłączny związek między głosem a instrumentem. Te fragmenty tworzą ruch i napięcie, prawie jak dźwięki zawieszone w powietrzu, wzmacniając wymiar dźwiękowy kompozycji.
Złociste odcienie pełnią rolę symboliczną o centralnym znaczeniu, reprezentując złotą erę portugalskiego fado i bogactwo kulturowe, które personifikuje Amália. Złoto jawi się jako historyczne światło i hołd dla wielkości artystycznej, dziedzictwa kulturowego i ponadczasowego blasku fado jako najważniejszego wyrazu tożsamości portugalskiej.
Tło ciemne, nakrapiane plamami i niemal kosmicznymi teksturami, potęguje dramatyzm dzieła i nawiązuje do tęsknoty, melancholii oraz głębi emocjonalnej fado. Efekt to potężna kompozycja, w której figura i abstrakcja łączą się, aby uczcić nie tylko artystkę, lecz całą kulturę, która wciąż rezonuje w zbiorowej wyobraźni.