Jerzy Kujawski (1921-1998) - Composition

Bardzo piękne i rzadkie dzieło (na papierze) artysty Kujawskiego, około 1960 roku.
Kolekcja prywatna, Paryż , bez ramy.

Od surrealizmu powojennego do surrealizmu erotycznego.

Jerzy Kujawski współpracował z licznym gronem artystów związanych z dada surrealizmu powojennego. W drugiej połowie lat 40. jego sztuka charakteryzowała się surrealistycznym malarstwem, pracami graficznymi i rysunkami, które wyznaczały granice między snem a rzeczywistością. Później stał się jednym z pierwszych liryków abstrakcyjnych poświęcających się malarstwu abstrakcyjnemu informelowi. W latach 60. eksperymentował z różnymi technikami, przede wszystkim z calcomanią. Nastąpiła wtedy wielka transformacja w jego sztuce. Porzucił sztukę abstrakcyjną i powrócił do malarstwa figuratywnego. Wówczas zgłębiał techniki monotypii, kalek i serigrafii – technik używanych przez artystów kultury pop. Wreszcie surrealistyczna technika kalowania ciał i jego erotyczne obsesje odciskają piętno na jego dziełach.

Polski artysta w Paryżu:

Jerzy Kujawski urodził się w Ostrowie w 1921 roku. Najpierw wywieziony wraz z rodziną do regionu Wielkopolski, potem spędził całe lata wojny między Krakowem a Warszawą, gdzie uczęszczał odpowiednio do Mariana Boguzsa i do kręgu młodych artystów. W ten sposób Jerzy Kujawski należał do grona jego przyjaciół Tadeusza Kantora, Tadeusza Brzozowskiego oraz Jerzego Nowosielskiego, szerzej znanego jako Kantor.
W 1945 roku osiedlił się w Paryżu, aby tam studiować w École des Beaux-Arts i wszedł w krąg bliskich przyjaciół André Bretona. Kujawski zawsze utrzymywał kontakty z polskimi artystami, takimi jak Bogusz, Alfred Lenica i Jerzy Skarżyński, miał także okazję poznać Topora, Alinę Szapocznikow oraz Romana Cieślębicza. Na międzynarodowych wystawach prezentował się jako polski malarz mieszkający w Paryżu.
Kujawski zmarł w 1998 roku w Paryżu, w pewnej artystycznej samotności, którą pielęgnował od lat siedemdziesiątych.

#ESArtMarch