Emiliano Vegliante - deserti immaginati 1 - XL






Posiada magisterium z filmu i sztuk wizualnych; doświadczony kurator, pisarz i badacz.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 127145
Doskonała ocena na Trustpilot.
Emiliano Vegliante, deserti immaginati 1 - XL, cyfne malarstwo cyfrowe z Włoch, powstałe w 2018 roku, wydanie limitowane i niepodpisane, 100 cm szerokości i 43,16 cm wysokości, nie nałożone na płótno.
Opis od sprzedawcy
Dzieło nie naciągnięte na blejtram.
Zdjęcie „Imaginaire Déserts 1” przywołuje abstrakcyjny i surrealistyczny krajobraz, z łagodnymi wzgórzami przypominającymi wydmy piaskowe. Delikatne odcienie beżu i brązu nadają wrażenie spokoju i izolacji. Światłocienie na ziemi, podobne do śladów pozostawionych przez wiatr lub przez procesy dawne, tworzą interesujący kontrast między naturą a ludzkimi śladami. Minimalistyczna perspektywa i brak rozpoznawalnych szczegółów, takich jak drzewa czy budynki, wzmacniają wrażenie pustki i kontemplacji, pozostawiając miejsce dla wyobraźni widza. Ten „pustynny” obraz wydaje się metaforą przestrzeni wewnętrznej lub pejzażu mentalnego, miejsca do zagubienia się i zastanowienia. Tytuł podkreśla wizjonerski charakter obrazu, który zdaje się być bardziej wynikiem wyobraźni niż rzeczywistości.
Emiliano Vegliante, wykształcony w École Romaine de Photographie, bada niezwykły wszechświat fotografii. Jego techniki podkreślają napięcie między tym, co widzialne a niewidzialne, koncentrując narrację wizualną na opuszczonych miejscach, zapomnianych przedmiotach i braku obecności człowieka. Jego sztuka wywołuje emocje ulotności, pamięci i ludzkiej tożsamości, skłaniając do głębokiej refleksji nad obecnością i nieobecnością ludzi.
Dzieło nie naciągnięte na blejtram.
Zdjęcie „Imaginaire Déserts 1” przywołuje abstrakcyjny i surrealistyczny krajobraz, z łagodnymi wzgórzami przypominającymi wydmy piaskowe. Delikatne odcienie beżu i brązu nadają wrażenie spokoju i izolacji. Światłocienie na ziemi, podobne do śladów pozostawionych przez wiatr lub przez procesy dawne, tworzą interesujący kontrast między naturą a ludzkimi śladami. Minimalistyczna perspektywa i brak rozpoznawalnych szczegółów, takich jak drzewa czy budynki, wzmacniają wrażenie pustki i kontemplacji, pozostawiając miejsce dla wyobraźni widza. Ten „pustynny” obraz wydaje się metaforą przestrzeni wewnętrznej lub pejzażu mentalnego, miejsca do zagubienia się i zastanowienia. Tytuł podkreśla wizjonerski charakter obrazu, który zdaje się być bardziej wynikiem wyobraźni niż rzeczywistości.
Emiliano Vegliante, wykształcony w École Romaine de Photographie, bada niezwykły wszechświat fotografii. Jego techniki podkreślają napięcie między tym, co widzialne a niewidzialne, koncentrując narrację wizualną na opuszczonych miejscach, zapomnianych przedmiotach i braku obecności człowieka. Jego sztuka wywołuje emocje ulotności, pamięci i ludzkiej tożsamości, skłaniając do głębokiej refleksji nad obecnością i nieobecnością ludzi.
