Alessandro Padovan - BERNARD AUBERTIN

Dzieło artysty Alessandro Padovana, słynnego na całym świecie z jego techniki Screw Art.
Dzieło zostało ozdobione gablotą z plexiglassu.

To dzieło wpisuje się w dialog z radykalną monochromią Bernarda Aubertina, reinterpretując jego język poprzez materiał przemysłowy.
Absolutna czerwień – kolor identyfikacyjny i totalizujący – nie jest tutaj tylko powierzchnią, lecz polem energetycznym. Jak u Aubertin, monochrom staje się przestrzenią mentalną, czystym napięciem, duchową wibracją. Jednak zamiast ognia i spalania, odnajdujemy śrubę: element mechaniczny, modułowy, seryjny.
Śruby wyrastają z planu niczym dynamiczna tkanina, tworząc rytm wizualny, który łamie dwuwymiarowość i przemienia czerwień w terytorium przechodzone przez siły. Jeśli Aubertin spalał materię, by uwolnić jej istotę, tutaj materia jest wkręcana, penetrowana, budowana. To gest odwrotny, ale koncepcyjnie bliski: radykalny akt wobec monocromu.
Przezroczysta szkatuła izoluje i chroni, przekształcając dzieło w współczesną relikwię. Czerwony to nie tylko kolor, to doświadczenie immersyjne; to nie tylko powierzchnia, lecz napięcie między porządkiem a impulsem, między kontrolą mechaniczną a emocjonalną wibracją.
W tej perspektywie dzieło postrzegane jest jako ewolucja monochromii: od ognia do winorośli, od energii destrukcyjnej do energii konstruktywnej, pozostawiając nienaruszoną absolutną siłę czerwieni.

Dzieła tego współczesnego artysty wpisują się w tradycję Pop Art, Screw Art, sztuki konceptualnej i sztuki miejskiej, odwołując się w swoim języku wizualnym i wpływie kulturowym do prac takich gigantów jak Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, Murakami, i Damien Hirst.
W tym samym czasie poszukiwanie artystyczne dialoguje z wyobrażeniem luksusu, mody ikonicznej i globalnego designu, przywołując symbole santic i marki powszechnie rozpoznawalne, takie jak Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
Dzieła nie są reprodukcjami ani oficjalnymi kolaboracjami z wymienionymi artystami lub markami, lecz oryginalne kreacje, wykonane własnym stylem, który odzwierciedla krytykę i reinterpretację konsumpcjonizmu, wartości symbolicznej marki oraz sztuki jako obiektu kulturowego współczesności.
To podejście sprawia, że dzieła są szczególnie cenione przez kolekcjonerów i miłośników sztuki współczesnej, luksusowej Pop Art, street art koncepcyjny oraz sztukę inspirowaną wielkimi ikonowymi markami, przy zachowaniu silnej autonomicznej tożsamości artystycznej.