Adam Bujak - Oświęcim - 1972





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 126842
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Pierwsze wydanie uznanego polskiego fotografa Bujaka z Auschwitz-Birkenau, ujrzane ponad dwie dekady po Holokaźcie, zawiera 122 głębokie, precyzyjnie nasycone płyty fotogravury (wiele dwustronnych), z rzadko dołączaną książeczką tłumaczeniową (angielski, francuski, niemiecki i rosyjski) oraz obwolutą.
W dobrym stanie z oryginalną okładką fotograficzną!
Pod koniec lat sześćdziesiątych i na początku lat siedemdziesiątych świat ponownie podjął próbę uzyskania pewnej historycznej perspektywy na Holokaust. Z przekonaniem, że niezwykle istotne jest, by fotografia rejestrowała to, co się stało… fotoksiążka o ludobójstwie jest istotnym gatunkiem w zakresie działań zaangażowanych fotografów, takich jak czołowy polski fotograf Adam Bujak (Parr & Badger II: 244, 236). Jego fotografie Oświęcimia-Brzezinki, zrobione na początku lat 70., prezentowane tutaj w 122 mocnych fotogravurach, składają świadectwo, jak to ujął rzeźbiarz Henry Moore, tej „ziemi, na której zmarli są najbardziej obecni”. Esej Adolfa Gawalewicza; tekst w języku polskim.
Pomimo prostego, oczywistego tytułu, album Adama Bujaka nie stanowi topograficznej dokumentacji terenów obozu koncentracyjnego, lecz pewnego rodzaju metaforyczny, symboliczny i emocjonalny portret tego miejsca.
Pierwsze wydanie uznanego polskiego fotografa Bujaka z Auschwitz-Birkenau, ujrzane ponad dwie dekady po Holokaźcie, zawiera 122 głębokie, precyzyjnie nasycone płyty fotogravury (wiele dwustronnych), z rzadko dołączaną książeczką tłumaczeniową (angielski, francuski, niemiecki i rosyjski) oraz obwolutą.
W dobrym stanie z oryginalną okładką fotograficzną!
Pod koniec lat sześćdziesiątych i na początku lat siedemdziesiątych świat ponownie podjął próbę uzyskania pewnej historycznej perspektywy na Holokaust. Z przekonaniem, że niezwykle istotne jest, by fotografia rejestrowała to, co się stało… fotoksiążka o ludobójstwie jest istotnym gatunkiem w zakresie działań zaangażowanych fotografów, takich jak czołowy polski fotograf Adam Bujak (Parr & Badger II: 244, 236). Jego fotografie Oświęcimia-Brzezinki, zrobione na początku lat 70., prezentowane tutaj w 122 mocnych fotogravurach, składają świadectwo, jak to ujął rzeźbiarz Henry Moore, tej „ziemi, na której zmarli są najbardziej obecni”. Esej Adolfa Gawalewicza; tekst w języku polskim.
Pomimo prostego, oczywistego tytułu, album Adama Bujaka nie stanowi topograficznej dokumentacji terenów obozu koncentracyjnego, lecz pewnego rodzaju metaforyczny, symboliczny i emocjonalny portret tego miejsca.

