Carina P. - "Fault Line"





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 127494
Doskonała ocena na Trustpilot.
Carina P., „Fault Line”, oryginalne malarstwo akrylowe z Portugalii (2026), 100 cm szerokości i 70 cm wysokości, 1 kg, ręcznie podpisane, w doskonałym stanie.
Opis od sprzedawcy
"Fault Line" prezentuje potężną abstrakcyjną kompozycję zbudowaną wokół dynamicznego poziomego podziału.
Jasny turkusowy górny obszar kontrastuje z głęboką niebieską dolną masą, tworząc wizualną głębię i napięcie.
W centrum pas o fakturowanej powierzchni i subtelnie czerwonej tonacji pełni rolę symbolicnego pęknięcia — sugerującego ruch, niestabilność i wewnętrzną transformację.
Warstwowa technika malowania akrylowego, połączona ze zeskrobywanymi i gesturalnymi śladami, dodaje powierzchni bogactwa materiałowego i ekspresyjnej energii.
Ta praca odzwierciedla eksplorację wewnętrznych stanów przez Carina P. poprzez abstrakcyjny, nowoczesny język, w którym emocjonalne krajobrazy przekładane są na kolor, kontrast i strukturę.
Carina P. (ur. 1981);
Carina P. jest współczesną artystką abstrakcyjną, której prace eksplorują niewidzialne krajobrazy stanów wewnętrznych. Urodziła się w 1981 roku i rozwija język wizualny oparty na percepcji emocjonalnej, a nie na reprezentacji.
Jej obrazy wyłaniają się z introspekcji — z chwil napięcia, ciszy, niepewności i przemiany. Dzięki warstwowym fakturom, zmiennym kontrastom tonalnym i kontrolowanemu gestowi ruchu, konstruuje przestrzenie, które wydają się jednocześnie rozległe i intymne. Horyzonty pojawiają się i rozpływają; głębia staje się psychologiczna, a nie geograficzna.
Głównie pracując w akrylu, Carina tworzy swoje powierzchnie poprzez nagromadzenie i odjęcie, pozwalając, by instynkt i struktura współistniały. Dialog między światłem a gęstością, ciszą a ruchem, odzwierciedla złożoność wewnętrznego doświadczenia.
Zamiast ukazywać rzeczywistość zewnętrzną, jej praca zaprasza widzów do skonfrontowania własnych wewnętrznych mórz — przestrzeni pamięci, kruchości i cichej siły.
Jej praktyka osadza się w ramach współczesnej abstrakcyjnej sztuki nowoczesnej, gdzie emocja staje się architekturą, a malarstwo staje się polem świadomości.
"Fault Line" prezentuje potężną abstrakcyjną kompozycję zbudowaną wokół dynamicznego poziomego podziału.
Jasny turkusowy górny obszar kontrastuje z głęboką niebieską dolną masą, tworząc wizualną głębię i napięcie.
W centrum pas o fakturowanej powierzchni i subtelnie czerwonej tonacji pełni rolę symbolicnego pęknięcia — sugerującego ruch, niestabilność i wewnętrzną transformację.
Warstwowa technika malowania akrylowego, połączona ze zeskrobywanymi i gesturalnymi śladami, dodaje powierzchni bogactwa materiałowego i ekspresyjnej energii.
Ta praca odzwierciedla eksplorację wewnętrznych stanów przez Carina P. poprzez abstrakcyjny, nowoczesny język, w którym emocjonalne krajobrazy przekładane są na kolor, kontrast i strukturę.
Carina P. (ur. 1981);
Carina P. jest współczesną artystką abstrakcyjną, której prace eksplorują niewidzialne krajobrazy stanów wewnętrznych. Urodziła się w 1981 roku i rozwija język wizualny oparty na percepcji emocjonalnej, a nie na reprezentacji.
Jej obrazy wyłaniają się z introspekcji — z chwil napięcia, ciszy, niepewności i przemiany. Dzięki warstwowym fakturom, zmiennym kontrastom tonalnym i kontrolowanemu gestowi ruchu, konstruuje przestrzenie, które wydają się jednocześnie rozległe i intymne. Horyzonty pojawiają się i rozpływają; głębia staje się psychologiczna, a nie geograficzna.
Głównie pracując w akrylu, Carina tworzy swoje powierzchnie poprzez nagromadzenie i odjęcie, pozwalając, by instynkt i struktura współistniały. Dialog między światłem a gęstością, ciszą a ruchem, odzwierciedla złożoność wewnętrznego doświadczenia.
Zamiast ukazywać rzeczywistość zewnętrzną, jej praca zaprasza widzów do skonfrontowania własnych wewnętrznych mórz — przestrzeni pamięci, kruchości i cichej siły.
Jej praktyka osadza się w ramach współczesnej abstrakcyjnej sztuki nowoczesnej, gdzie emocja staje się architekturą, a malarstwo staje się polem świadomości.

