Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print ** NO RESERVE **

Oryginalna serigrafia Maxa Billa (*)
Ta praca została wydana przez Galerie Thomas (Monachium z okazji wystawy „Look At”).
Edytowana na papierze o cienkiej siatce.
Niepodpisane
Załącznik certyfikat autentyczności (COA).

Specyfikacje:

Wymiary arkusza: 67 x 67 cm.
Wymiary motywu: 58 x 58 cm.
Rok: 1972
Wydanie: nieznane.
Redaktor: Galerie Thomas (Monachium)
Stan: Doskonały (to dzieło nigdy nie było oprawione ani wystawione, zawsze przechowywane w profesjonalnym folderze artystycznym, dlatego jest w bardzo dobrym stanie).

Przedmiot będzie starannie manipulowany i zapakowany. Wysyłka będzie certyfikowana z numerem śledzenia.

Wysyłka będzie potwierdzona numerem śledzenia. Dodatkowo wysyłka obejmie ubezpieczenie transportowe z pełnym zwrotem pieniędzy w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez żadnych kosztów dla kupującego.

(*) Max Bill był szwajcarskim architektem, malarzem, rzeźbiarzem, projektantem graficznym, typograficznym i przemysłowym, publicystą oraz edukatorem.
Urodził się w Winterthurze (Szwajcaria). W latach 1924–1927 studiował w Kunstgewerbeschule w Zurychu, gdzie był pod wpływem dadaizmu i kubizmu. W latach 1927–1929 studiował sztukę w Bauhaus w Dessau, gdzie zbliżył się do funkcjonalizmu w designie. Po ukończeniu studiów wrócił do Zurychu, aby poświęcić się malarstwu, architekturze i grafice.
W 1930 roku założył własne studio architektoniczne i już jako członek Deustcher Werkbund realizował nowoczesną rezydencję Nuebühl, niedaleko Zurychu.
W 1931 roku przyjęła teorię 'arte concreto' Theo van Doesburga, według której możliwe było osiągnięcie uniwersalności poprzez klarowność.
W 1932 roku pracował jako rzeźbiarz i dołączył do niektórych organizacji artystycznych, takich jak Abstraction-Creation, grupa artystów Allianz ze Szwajcarii.
W 1944 roku Bill zajął się projektowaniem przemysłowym, tworząc zegarek z aluminium dla firmy Junghans, z którą współpracował przez kilka lat, projektując zegary ścienne, kuchenne i na rękę w stylu racjonalistycznym i z estetyką przemysłową. Zorganizował wystawę 'Dobra forma przemysłowa', której celem było promowanie wysokiej jakości obiektów designu przemysłowego. Zaprojektował także minimalistyczny stołek, Ulmer Hocker (1954), jeden ze swoich najbardziej znanych projektów.
W 1951 roku założył Hochschule für Gestaltung w Ulm w Niemczech, szkołę kontynuującą tradycję Bauhausu. W tej instytucji był rektorem oraz kierownikiem działów architektury i projektowania produkcyjnego w latach 1951–1956. W tej szkole Bill bronił funkcjonalizmu Bauhausu, ponieważ wierzył, że formy oparte na prawach matematycznych mają estetyczną czystość, a co za tym idzie, uniwersalność.
W 1957 roku, po opuszczeniu HfG w Ulm, założył własne studio w Zurychu i zajął się rzeźbą, malarstwem oraz architekturą.
Od 1967 do 1971 roku był członkiem Rady Narodowej Szwajcarii, a następnie został profesorem na Staatliche Hochschule für Bildende Künste w Hamburgu.
W 1976 roku został członkiem Akademii Sztuk w Berlinie.
Max Bill zmarł w 1994 roku w Berlinie.