Pippo - Unspoken Goodbyes

Niewypowiedziane pożegnania
Kroczę przez próg, za mną czerwony mur płonie jak pamięć, której nie mogę dotknąć. Słońce rozlewa się po kamieniu, a ja noszę własny cień. Moja czarna jedwabna suknia szeleści o skórze, miękki westchnienie wszystkiego, co pozostawione niewypowiedziane. Zwracam twarz, częściowo zasłoniętą rondem, w stronę zielonych drzwi, które kołyszą się, otwierając na pustkę. Ty odszedłeś.

* Wymiary: 100 × 75 × 2,5 cm (wys. × szer. × gł.)
* Medium: 100% ręcznie malowane akrylem na płótnie
* Status: Niepowtarzalne, jedyne w swoim rodzaju oryginalne dzieło sztuki
* Montaż: Naciągnięte na drewnianą ramę, gotowe do zawieszenia
* Oprawa: bezramowa (boki pomalowane, nie dołączono zewnętrznej ramy)
* Uwierzytelnienie: podpisano na odwrocie; zawiera Certyfikat autentyczności
* Wysyłka: Wysłano z Włoch z pełnym ubezpieczeniem

O artyście

Pippo (urodzony w Monzy) tworzy dzieła, które poruszają cichy obszar pomiędzy abstrakcją geometryczną a surrealizmem. Porzucił udaną karierę w grafice, aby całkowicie poświęcić się malarstwu, i osiedlił się w pobliżu spokojnych brzegów Jeziora Maggiore. Jego tło jest widoczne w jego kompozycjach — architektonicznych, zrównoważonych i precyzyjnych — jednak są one złagodzone przez kinową atmosferę, która przypomina wspomnienie lub sen.

Dla Pippo sztuka to akt zanurzenia. Angażuje się w swoje tematy, pisząc narracje w czasie teraźniejszym pierwszej osoby, mentalnie wchodząc na płótno, by doświadczyć chwili od środka. Jednakże, choć osobiście wkracza w te światy, pozostawia fizyczne płótno otwarte na interpretację. Jego postacie, choć elegancko ubrane, są często bez twarzy. Ta anonimowość jest zaproszeniem: zapewnia, że protagonistą 'może być każdy', umożliwiając widzowi wejście w scenę i zamieszkanie w opowieści samemu.

Ta granica między tym, co widzialne, a tym, co niewidzialne, definiuje również artystę. Powściągliwy i introspektywny, pisze prywatnie i woli, aby jego płótna mówiły same za siebie. Nie pozostawia cyfrowego śladu, unikając mediów społecznościowych, by zachować ten sam poziom tajemniczości, który cechuje jego prace.

Używając palety subtelnych, atmosferycznych tonów przeplatanych zdecydowanymi kolorami, Pippo udoskonala język eleganckiej oszczędności. Jego obrazy — pełne cichych zwierząt, ostrych cieni i promiennego światła — to nie tylko obrazy, lecz otwarte historie tęsknoty i gracji.