Agathe Toman - CLOUD #4

To dzieło należy do „COLLECTION PARTAGÉE” artysty.
Fotografia artystyczna z ziarnem. Zrobiona w Hossegor, Francja. Lato 2021.
Fotografia zostanie wysłana do Państwa zwinięta, bez oprawy, a do niej dołączony będzie certyfikat autentyczności, uzupełniony i podpisany przez artystę. Dzieło numerowane, ręcznie podpisane z przodu i z tyłu. Wydruk digigrafia fine art pigmentowy najwyższej jakości.
Agathe Toman — artystka figurująca w Sotheby’s od 2021 roku.

Biografia artystki:
Urodzona w 1989 roku, o urodzie francuskiej, austriackiej i czeskiej, Agathe Toman jest francuską artystką interdyscyplinarną, której talent obejmuje malarstwo poezję, rzeźbę, rysunek i fotografię. Po studiach w prestiżowej École de la Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i latach spędzonych jako stylistka w domach haute couture we Francji w Paryżu, 9 lat temu Agathe poczuła potrzebę skoncentrowania się wyłącznie na swojej twórczości artystycznej.
Obecnie mieszkająca w Landes od trzynastu lat, Agathe ugruntowuje się jako wschodząca postać sceny sztuki współczesnej, ceniona zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

Członek Sotheby’s od 2021 roku, jej prace były licytowane trzykrotnie, co świadczy o jej szybkim awansie i akceptacji w kręgach sztuki prestiżowej. Jej znaczący udział w różnych salonach, w tym w Art Paris, przyniósł jej ogromny sukces, umacniając jej obecność w licznych prywatnych kolekcjach na całym świecie.

Paleta Agathe faworyzuje głębokie odcienie czerni i niebieskiego, dyskretny chromatyzm w ruchu. Jej malarstwo wykorzystuje czyste pigmenty, tusze, oleje i akryle o zdumiewającej intensywności, które dążą do ponownego nawiązania kontaktu z ukrytymi rzeczami, przenosząc widza poza widzialne. Tkanina wywiera moc, odpowiadając własnym doświadczeniom.
Jej rysunki, wykonane długopisem Bic, noszą w sobie destabilizującą siłę przyciągania.
Fotografie Agathe poruszają ze względu na abstrakcyjne kalejdoskopowe kompozycje, zagłębiają nas w spokojne doznania, reminiscencję doskonałej beztuczności, która była naszym początkiem.
Setki jej wierszy kształtują jej uniwersum liryką charakterystyczną dla jej twórczości. Pierwszy zbiór pt. „You will have to learn to smile again” ukazuje się zimą 2024.

Poza swoją praktyką artystyczną Agathe jest również głęboko zaangażowana w badanie psychoanalizy w analizie transakcyjnej, którą kontynuuje od czterech lat w Paryżu. Ta eksploracja wzbogaca jej proces koncepcyjny, umożliwiając włączenie bardzo głębokich wymiarów psychologicznych do jej sztuki, która nasyca nowych warstw.

Agathe nie rozdziela swojej sztuki od swojego zaangażowania społecznego. Skupia swoje dzieło na kluczowych tematach takich jak zdrowie psychiczne, środowisko i edukacja. Te osie refleksji nie są tylko obecne w jej sztuce; stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej i jej osobowości.

Jej praca została uznana i uhonorowana w kilku renomowanych publikacjach, w tym Forbes, L’Oeil i Elle, co odnotowuje jej znaczący wpływ w dziedzinie sztuki współczesnej.

Jacqui Ottoman nadal fascynuje i inspiruje publiczność na całym świecie, oferując poprzez swoje prace okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak jak ją postrzega i przekształca w sztukę. Doświadczenia, które dzieli z wielką hojnością.

"MOJA WIZJA:
Moja praca bada głębokie związki między psychiką a ciałem, tworząc dialogi między umysłem a materią. Pytam o ich tryby funkcjonowania w ich otoczeniu, o połączenia, które tworzą, i wibracje, zarówno zauważalne, jak i nieuchwytne, które z nich wynikają.
Badam tematy takie jak tożsamość, pamięć, natura ludzka i zależność między jednostką a jej otoczeniem. Moje prace są nacechowane emocjonalną głębią i pewnym napięciem, zapraszając widza do refleksji introspektywnej, otwierającej przejście do nieświadomości.

Wpisuję tę wolę w samej materii moich dzieł: zdecydowanie abstrakcyjne, monochromatyczne, delikatnie zniuansowane, tam gdzie ciemność współistnieje z jasnością, niebieski błyska w kontakcie z czernią, lub świeci samodzielnie. Jesteśmy w bezczasie/obecności światła.
Moje malowidła, instalacje, rysunki i fotografie są każda absolutnym dziełem, wolnym od imitacji, pobudzającym czystą emocję, wywołującym przebudzenie Niewidzialnego; moje prace stają się lustrami tych ukrytych wewnętrznych aspektów.

Szczególną precyzją łączę moje dłonie z pigmentami, węgielkami, długopisami i farbami, poprzez zawieszenie materii na papierze lub na płótnie. Moje techniki wykonania nigdy się nie powtarzają, wynik niekontrolowany. Wyjątkowość rośnie.
Pracuję tak, aby uchwycić ruch materii, gęstość światła, i wprowadzić w nią siebie, dla przebudzenia Jaźni.

Zawsze jest coś, czego nie podejrzewaliśmy. Coś nieoczekiwanego. Ten niewypowiedziany, intensywnie stłumiony, subtelnie podsycany, co nas zniewala i przytłacza. Woda, grawitacja, kora drzew, te wszechobecności, przekształcają obserwatora swoją siłą. Pojawia się zdecydowanie unikalny ślad, liryczna abstrakcja, moje prace są autoportretami, portretami części mnie.
Mówię, że moje twórczości są „materializacjami stanów psychicznych”, pejzażami ludzkimi, niciami mojej duszy, zapraszającymi innych, by się w nich zanurzyli.
Ich wartość nie leży w estetyce, lecz w wibracjach, które moje dzieła wywołują w obserwatorze. To są dwie spotykające się wrażliwości, a nie dwie oddzielne indywidualności. To proces żywy. Dzieło przekracza natychmiastowość. Uważam je za byty aktywne, tworzące niezwykłe więzi między Nami, w nas.

Obserwator staje się także twórcą, nadając życiu dziełu w alchemii rezonansów psychicznych.

Zachęcam do duchowego rozwoju ku nowemu spojrzeniu na własne Ja, na świat i na innych.

Jeśli widz przyjmie zaproszenie, to rezonanse psychiczne współgrają i dostosowują się w jedną tę samą symfonię, zaczyna się dialog, czuje się rytm. Anamorfoza swojej duszy kształtuje się, nieuchwytny odblask. To poetyczne doświadczenie. Intensywna i potężna obecność. Wymagające doświadczenie.

Chcę, by moje prace doskonaliły ludzkie umysły, ostrzyły dusze i aby emocje znalazły w nich echo, aby słowa rezonowały.
Co jest ważne, to co dzieło mobilizuje w nas, i wynik tego spotkania.

„Psychiczna cierpienie związane jest z tym, co wymyka się procesowi symbolizacji podmiotowej. Cierpimy z powodu tego, co jest psychicznie zablokowane, lub w oczekiwaniu na psychiczne wpisanie. Człowiek cierpi nie tylko z powodu wydarzeń, ani z powodu pewnych myśli, ale dlatego że niektóre procesy w nim nie znalazły lustra, echa, słuchaczy i receptaku i pozostają w wędrowaniu.” René Roussillon - Podręcznik psychologii i psychopatologii klinicznej ogólnej, s. 146.

#Exclusivedfta