Thomas Benson - Vocabularium Anglo-Saxonicum - 1701

Książka Thomasa Bensona Vocabularium Anglo-Saxonicum, wydana w 1701 roku, stoi w kluczowym momencie w wczesnonowożytnym odnowieniu staroangielskiego. Choć przypisywana Bensonowi, praca ta została niemal na pewno skomponowana przez jego nauczyciela, Edwina Thwaitesa z Queen’s College, Oxford – czołowego anglosaksonisty tamtej epoki. Słownik ten został zaprojektowany jako odpowiedź na rzadkość i wysokie koszty Dictionarium Saxonico-Latino-Anglicum Williama Somnera z 1659, pierwszego wydrukowanego słownika staroangielskiego. Pionierski tom Somnera początkowo sprzedawał się powoli, a większość pozostających egzemplarzy została zniszczona w Wielkim Pożarze Londynu w 1666 roku, co czyniło go rzadkim i kosztownym źródłem. Wydanie Bensona miało ponownie udostępnić tę samą wiedzę lingwistyczną studentom i uczeniom. Vocabularium Anglo-Saxonicum skutecznie odtworzyło ramy Somnera, lecz w skróconej i praktyczniejszej formie. Tam, gdzie hasła Somnera często były długie i rozwlekłe, Benson ograniczył je do zwięzłych łacińskich gloss, wprowadził kilka nowych haseł i uporządkował materiał dla łatwiejszego użycia. Trochę plam i lekkie przebarwienia; małe dziurki na s. 26; drobne uszkodzenia na rogach s. 108, 134 i 152, nie wpływające na tekst. Eleganckie oprawienie. Znaczenie tej pracy leży nie tyle w oryginalnych innowacjach filologicznych, ile w funkcji łącznika – dzieła, które zapewniło kontynuację krążenia wiedzy o staroangielskim w czasach, gdy studia anglosaskie były zagrożone zamilknięciem.