Francesc Galobardes (1930) - Silencio blanco · XL FORMAT

Pictura Subastas przedstawia tę magníkną sztukę, należącą do Francesca Galobardesa, która ukazuje spokojne życie małej górskiej wioski zimą, gdzie śnieg, domy i góry łączą się, by przekazać spokój, schronienie i harmonię z naturą. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary z rámem: 75x102x4 cm.
· Wymiary bez ramy: 65x92 cm.
· Olej na płótnie podpisany odręcznie przez artystę w dolnym prawym rogu, Galobardes.
· Praca znajduje się w dobrym stanie zachowania.
· Dzieło sprzedawane z pięknym ramieniem (włączone w aukcję jako prezent).

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej kolekcji prywatnej w Gironie.

Uwaga ważna: zamieszczone fotografie stanowią integralną część opisu partii.

Obraz zostanie profesjonalnie zapakowany przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na poziomie międzynarodowym.

------------------------------------------------------------------

Ten obraz przedstawia scenę zimową w małej górskiej wiosce, gdzie domy gromadzą się ciasno, jakby szukały schronienia przed zimnem i ciszą otoczenia. Dachy pokryte śniegiem odbijają miękkie światło, które rozchodzi się po całym krajobrazie, nadając mu poczucie spokoju i czystości. Budynki, o prostych kształtach i solidnych murach, wydają się ukształtowane przez upływ czasu i stałe współżycie z surowym klimatem. Droga przecinająca scenę, częściowo przykryta śniegiem, zaprasza widza do zanurzenia się w to spokojne, odosobnione miejsce.
Na środku kompozycji dostrzegalna jest harmonia między zabudową a otaczającym ją krajobrazem. Wysoka, dyskretna wieża wznosi się między dachami, wyznaczając punkt odniesienia wizualnego i symbolicznego w wiosce. Wokół niej domy ustawione są na różnych planach, tworząc głębokość i dynamizm, nie naruszając ogólnej spokojności. Delikatne cienie i oświetlone obszary dialogują ze sobą, wzmacniając wrażenie zimnego, lecz jasnego dnia, kiedy zima przejawia się bez wrogości.
Góry w tle dominują na horyzoncie swoją potęgą i ciszą. Ich formy na siebie nachodzą w warstwach, z którym z czasem tracą intensywność ku dalekiej odległości, tworząc otaczającą i niemal eteryczną atmosferę. Te szczyty wydają się chronić wioskę, izolując ją od świata zewnętrznego i przekształcając w intymną, samowystarczalną przestrzeń. Relacja między domami a górami przekazuje ideę współżycia opartego na wzajemnym szacunku, gdzie człowiek dostosowuje się do otoczenia, a nie narzuca mu swojego istnienia.
Na pierwszym planie śnieg mieszający się z ziemią i nieregularne ślady na podłożu odsłaniają codzienny ruch mieszkańców tego miejsca. Dostrzegalne są drobne detale, takie jak podparcia drewniane, beczki, schody i proste konstrukcje, które sugerują codzienne aktywności i życie z samowystarczalności. Nagie, bezlistne drzewa potęgują zimowe wrażenie i pauzę, jakby czas na chwilę się zatrzymał, by umożliwić kontemplację i odpoczynek.
Ogólnie rzecz biorąc, dzieło przekazuje głębokie uczucie spokoju, schronienia i przynależności, gdzie każdy element przyczynia się do stworzenia atmosfery serenity i równowagi. Krajobraz, domy i śnieg łączą się w spójną i harmonijną scenę, która zachęca do introspekcji. Poza ukazaniem miejsca fizycznego obraz wywołuje sposób życia prosty, bliski naturze i oddalony od miejskiego zgiełku, budząc w widzu delikatną i pokrzepiającą nostalgię.