Weegee (1899–1968) - Frank Pape, Arrested For Homicide

Frank Pape aresztowany za zabójstwo
Widok nastoletniego podejrzanego o zabójstwo Franka Pape przez kraty policyjnego vanu, gdy jest wyprowadzany z siedziby policji w Manhattanie. Szesnastolatek Pape, pierwszy rok nauki w Bronx Vocational High School, został aresztowany po rzekomym przyznaniu się do związania czteroletniego William’a Dracha, który następnie udusił się. Nowy Jork, 10 listopada 1944 r.

Druk z kolekcji Weegee
Wystawowy druk oparty na wydrukach z 1982 r. autorstwa Sida Kaplana, wydrukowany w 1992 r. Wyprodukowany dla Amber Film & Photography Collective, Newcastle upon Tyne

Arthur (Usher) Fellig (12 czerwca 1899 – 26 grudnia 1968), znany pod pseudonimem Weegee, był fotografem i fotoreporterem, znanym z surowych, czarno-białych fotografii ulicznych w Nowym Jorku.
Weegee pracował na Lower East Side w Manhattanie jako fotoreporter prasowy w latach 30. i 40. XX wieku i wykształcił swój charakterystyczny styl, śledząc służby ratunkowe miasta i dokumentując ich działania.[2] Duża część jego pracy ukazywała bezlitośnie realistyczne sceny życia miejskiego, przestępstwa, urazu i śmierci.
Pracował w nocy i konkurował z policją o to, by być na miejscu przestępstwa jako pierwszy, sprzedając swoje fotografie tabloidom i agencjom fotograficznym.[5] Jego zdjęcia, koncentrujące się wokół siedziby policji w Manhattanie, szybko ukazały się w Daily News i innych tabloidach, a także w bardziej prestiżowych publikacjach, takich jak Life Magazine.
Większość jego wybitnych fotografii została zrobiona przy użyciu bardzo podstawowego sprzętu i metod ówczesnego fotoreportażu, aparat 4×5 Speed Graphic ustawiony presetem f/16 przy 1/200 sekundy, z lampami błyskowymi i stałą odległością ostrości wynoszącą dziesięć stóp.[11] Był samoukiem, bez formalnego wykształcenia.

Pięć jego fotografii zostało nabytych przez Museum of Modern Art (MoMA) w 1943 r. Te prace zostały włączone do wystawy Action Photography.[21] Później został uwzględniony w wystawie „50 fotografii 50 fotografów”, kolejnej wystawie MoMA zorganizowanej przez fotografa Edwarda Steichena.

Naked City (1945) była jego pierwszym zbiorem fotografii. Producent filmowy Mark Hellinger zakupił prawa do tytułu od Weegee’a.[21] W 1948 r. estetyka Weegee’a stała się podstawą założenia filmu Hellingera The Naked City. Film oparty był na surowej opowieści z 1948 r. napisanej przez Malvina Walda o śledztwie w sprawie zabójstwa modelki w Nowym Jorku.

W latach 50. i 60. Weegee eksperymentował z panoramicznymi fotografiami, zniekształceniami obrazu i fotografią poprzez szkła pryzmatowe. Używając plastikowego obiektywu, stworzył słynne zdjęcie Marilyn Monroe, na którym jej twarz jest groteskowo zniekształcona, a mimo to rozpoznawalna.
Weegee jest postrzegany jako amerykański odpowiednik Brassaï’ego, który fotografował sceny uliczne Paryża nocą. Motywy Weegee’a, takie jak nagie osoby, artyści cyrkowi, osobliwości i ludzie z ulicy, były później kontynuowane i rozwijane przez Dianę Arbus na początku lat 60.