Weegee (1899–1968) - Children cool down in the spray from a fire hydrant during

New York Summer
Dzieci ochłodzone w strumieniu wody z hydrantu podczas upałów na Dolnym Wschodzie Manhattanu, ok. 1937.

Wydruk z Portfolio Weegee
Wystawowy wydruk oparty na drukach z 1982 roku autorstwa Sida Kaplana, wydrukowany w 1992. Wyprodukowany dla Amber Film & Photography Collective, Newcastle upon Tyne

Arthur (Usher) Fellig (15 czerwca 1899 – 26 grudnia 1968), znany pod swoim pseudonimem Weegee, był fotografem i photojournalistą, znanym ze surowych czarno‑białych zdjęć ulicznych w Nowym Jorku.
Weegee pracował na Dolnym East Side Manhattanu jako fotograf prasowy w latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku i wypracował swój charakterystyczny styl, podążając za miejskimi służbami ratunkowymi i dokumentując ich działalność.[2] Większość jego prac ukazywała bezkompromisowe, realistyczne sceny życia miejskiego, przestępczości, urazów i śmierci.
Pracował nocą i konkurował z policją, by być na miejscu przestępstwa jako pierwszy, sprzedając swoje fotografie tabloidom i agencjom fotograficznym.[5] Jego fotografie, koncentrujące się wokół siedziby policji w Manhattanie, szybko ukazały się w Daily News i innych tabloidach, a także w bardziej prestiżowych publikacjach, takich jak Life magazine.
Większość jego wybitnych fotografii była wykonana przy bardzo podstawowym wyposażeniu fotoreporterskim i metodach charakterystycznych dla epoki: aparat 4×5 Speed Graphic ustawiony presetem na f/16 przy 1/200 sekundy, z lampami błyskowymi i stałą odległością ostrzenia wynoszącą dziesięć stóp.[11] Był samoukiem, bez formalnego szkolenia.
Pięć jego fotografii zostało nabytych przez Museum of Modern Art (MoMA) w 1943 roku. Te prace zostały włączone do wystawy Action Photography.[21] Później został uwzględniony w „50 fotografii na 50 fotografów”, kolejnej wystawie MoMA organizowanej przez fotografa Edwarda Steichena.
Naked City (1945) była jego pierwszym albumem fotografii. Producent filmowy Mark Hellinger nabył prawa do tytułu od Weegee.[21] W 1948 roku estetyka Weegee stała się fundamentem filmu Hellingera The Naked City. Był on oparty na mętnawym opowiadaniu z 1948 roku napisanego przez Malvina Walda o śledztwie w sprawie morderstwa modelki w Nowym Jorku.
W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych Weegee eksperymentował z panoramicznymi fotografiami, zniekształceniami zdjęć i fotografią przez pryzmy. Korzystając z plastikowego obiektywu, stworzył słynne zdjęcie Marilyn Monroe, na którym jej twarz jest groteskowo zniekształcona, lecz nadal rozpoznawalna.
Weegee można postrzegać jako amerykański odpowiednik Brassaï’ego, który fotografował nocne sceny uliczne Paryża. Motywy Weegee dotyczące naturalistów, artystów cyrkowych, dziwaków i ludzi z ulicy były później podejmowane i rozwijane przez Diane Arbus na początku lat sześćdziesiątych.