André-Léon Vivrel (1886-1976) - Marine en bretagne

André-Léon VIVREL (1886-1976)

Marin w Bretanii

Aquarela na papierze
Wymiary obrazu: 26 x 33 cm
Sygnowane w dolnym lewym rogu.
Pochodzenie: Kolekcja prywatna, Paryż

Aquarela w bardzo dobrym stanie.
Papier przymocowany na gruższym papierze.
Piękne nowe złote oprawy z plexiglasem GRATIS
Wymiary z oprawą: 54 x 65 cm

BEZ CENY REZERWOWANEJ

Dzieło oryginalne dostarczone z fakturą i certyfikatem autentyczności.
Szybka, staranna i ubezpieczona wysyłka.
Kupuj z pełnym zaufaniem!

André-Léon Vivrel urodził się w 1886 r. w Paryżu. Mając zaledwie 15 lat postanawia zostać malarzem. W tej ścieżce wspiera go matka, którą opisuje jako swojego pierwszego mistrza, oraz ojciec, kupiec win i I nagrodę z rysunku w 1870 r. Uczestniczy w Liceum Louis-le-Grand, a w 1910 roku wraca do Akademii Julian. Tam studiował pod kierunkiem Paula Alberta Laurensa, a następnie uczęszczał do pracowni Marcela Bascheta i Henriego Roya w École des Beaux-Arts. Wynajął pracownię w Montmartre, przy 65 rue Caulaincourt, zaledwie kilka numerów od pracowni Auguste'a Renoira. Jego pierwszy udział w Salon des artistes français datuje się na 1913 rok. Zmobilizowany w 1914 r., otrzymał Krzyż Wojenny za bohaterskie zachowanie w 1917 r. Po wojnie odzyskał swoją pracownię na Montmartre. Otrzymał wyróżnienie na Salonie w 1920 r., a państwo kupiło dwie martwe natury, które wystawił na Salon des indépendants. Zaprezentował tam także dwa portrety Bretończyków namalowanych po powrocie z pobytu w Ploumanac'h (Côtes-d’Armor). W 1922 r. Vivrel po raz pierwszy pojawił się na Salon des Société Nationale des Beaux-Arts. Po zdobyciu nagrody Deldebat de Gonzalva w 1932 r. w następnym roku uzyskał srebrny medal na Salon des artistes français za „Le Temps des cerises”. W 1934 r. Vivrel prezentuje kąpielnice (baigneuses), pierwsze z serii dużych aktów wysyłanych na Salon aż do 1943 r. Uwieńczeniem jego poszukiwań nad kobiecym aktowskim nagością stały się „Baigneuses” z 1939 r., które uhonorowano medalem złotym na Salon des artistes français.
Ta ostatnia nagroda wieńczyła srebrny medal zdobyty przez Vivrela w 1937 r. podczas Międzynarodowej Wystawy Sztuk i Technik w Paryżu. Krytyka jednogłośnie chwaliła jego talent, a w 1940 r. Louis Paillard nie wahał się napisać na pierwszej stronie „Petit Journal” z 6 maja 1940 r.: „André Vivrel, który, jak ogłaszam, jest jednym z najlepszych na tym Salonie [des artistes français]”. Wystawa „Vivrel - peintures récentes” zorganizowana przez Galerie de Berri w maju 1942 r. ilustruje w 31 obrazach różnorodność gatunków, jakie podejmuje Vivrel, lecz to pejzaże stały się jego największym źródłem pasji. Jego ukochanym miejscem jest Loiret, gdzie jego starszy brat Marcel posiada drugi dom w Châtillon-sur-Loire, nieopodal Champtoceaux. Po zakończeniu Wielkiej Wojny, będąc bez grosza, osiedla się tam, by malować na miejscu po najtańszych kosztach. Wiosną 1926 r. Vivrel ponownie przebywa w Bretanii, skąd przynosi „Port w Camaret” wystawiony na Salon des Tuileries w 1926 r. Kilka lat później, w 1934 r., wraca do Côte-d’Armor, gdzie komponuje morskie pejzaże będące jednocześnie studiami nieba. Vivrel spędza lato 1926 r. na Korsyce. Tworzy tam akwarele, które jesienią zostają przedstawione w Galerie Georges Petit, a następnie w Nowym Jorku. Za każdym razem krytycy jednogłośnie chwalą ich walory: „Wystawa André Vivrela to artysta wrażliwy, delikatny, a jednocześnie swobodny w swoich koncepcjach. Jego widoki Korsyki, Bretanii i Paryża są harmonijne jak kwiaty” („La Semaine à Paris”, 12 listopada 1926, s. 63). W 1928 r. ponownie udaje się na Międzymorze. Oddając gorącą i żywą światło Prowansji, maluje „Port Saint-Tropez” wystawiony, także w 1928 r., na Salon des Indépendants. Temat Morza Śródziemnego przeważa również na Salon des Tuileries, gdzie Vivrel prezentuje widoki portów i transatlantyków, będące świadectwem kwitnącej branży turystycznej. Kiedy Vivrel nie podróżuje po Francji, bierze Paryż za model. Maluje zaułki wzgórza Montmartre i zabytki stolicy, jak katedra Notre-Dame, które powtarza w serii podobnie jak Monet. Lubi zatrzymywać się nad brzegami Sekwany, które oferują mu liczne nietypowe punkty widokowe na miasto i inspirują go do malowideł nieprzypominających paryskich pejzaży Albarta Lebourga. Malarz aż do ostatniego tchnienia, André-Léon Vivrel umiera w Bonneville-sur-Touques, 7 czerwca 1976 r.