Thorsten Klapsch - Palast der Republik - 2010






Studiował historię, zarządzał dużym internetowym katalogiem książek, z 13-letnim doświadczeniem w antykwariacie.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 128441
Doskonała ocena na Trustpilot.
Palast der Republik autorstwa Thorsten Klapsch, pierwsze wydanie, 120 stron, książka fotografii architektonicznej, oryginalnie w języku niemieckim, wydana w 2010 roku, w dobrym stanie.
Opis od sprzedawcy
Pałac Republiki, ze względu na dużą liczbę opraw oświetleniowych i lamp sufitowych, nazywany był także „sklepem z lampami Ericha”, był wyjątkowym świadectwem architektury DDR. Po otwarciu w kwietniu 1976 roku był nie tylko siedzibą Volkskammer, parlamentu NRD, i miejscem reprezentacyjnych wydarzeń zjazdów SED, lecz także otwartym domem kultury dla wydarzeń i programów kulturalnych wszelkiego rodzaju. W dużej sali mieszczącej do 5 000 osób odbywały się koncerty artystów krajowych i międzynarodowych. Własny teatr, duże wystawy, restauracje i kręgielnie czyniły Pałac atrakcją dla wszystkich obywateli NRD. Miał demonstrować postęp, wysoki standard życia, stabilność gospodarczą i bliskość wobec społeczeństwa. Tak Pałac Republiki był z jednej strony instytucją ludową dzięki szerokiej ofercie kulturalnej i rekreacyjnej, z drugiej zaś służył reprezentacji państwa i jego ideologii. W styczniu 1993 roku, czyli prawie trzy lata po ostatecznym zamknięciu, Thorsten Klapsch sfotografował nienaruszony i całkowicie umeblowany Pałac jako jedyny fotograf i swoim obszernym dorobkiem na zawsze utrwalił część niemieckiej historii.
Historie sprzedawców
Pałac Republiki, ze względu na dużą liczbę opraw oświetleniowych i lamp sufitowych, nazywany był także „sklepem z lampami Ericha”, był wyjątkowym świadectwem architektury DDR. Po otwarciu w kwietniu 1976 roku był nie tylko siedzibą Volkskammer, parlamentu NRD, i miejscem reprezentacyjnych wydarzeń zjazdów SED, lecz także otwartym domem kultury dla wydarzeń i programów kulturalnych wszelkiego rodzaju. W dużej sali mieszczącej do 5 000 osób odbywały się koncerty artystów krajowych i międzynarodowych. Własny teatr, duże wystawy, restauracje i kręgielnie czyniły Pałac atrakcją dla wszystkich obywateli NRD. Miał demonstrować postęp, wysoki standard życia, stabilność gospodarczą i bliskość wobec społeczeństwa. Tak Pałac Republiki był z jednej strony instytucją ludową dzięki szerokiej ofercie kulturalnej i rekreacyjnej, z drugiej zaś służył reprezentacji państwa i jego ideologii. W styczniu 1993 roku, czyli prawie trzy lata po ostatecznym zamknięciu, Thorsten Klapsch sfotografował nienaruszony i całkowicie umeblowany Pałac jako jedyny fotograf i swoim obszernym dorobkiem na zawsze utrwalił część niemieckiej historii.
