Francesco Polazzi - Storie dal campo quantico

Francesco Polazzi to współczesny malarz o korzeniach Emilii, działający w Bolonii, gdzie mieszka i pracuje. Studiował literaturę i filozofię w Bolonii, a następnie uzyskał Master of Fine Arts w Birmingham, Anglia. Jego malarstwo łączy elementy figuralne i abstrakcyjne, z wpływami sięgającymi popu i street artu po abstrakcję postmodernistyczną, tworząc osobisty i dynamiczny język wizualny. W jego pracach współistnieją formy rzeczywiste i symboliczne, wzory i plamy koloru, w połączeniu, które zaprasza do dialogu między umysłem a ciałem oraz do wrażliwej interpretacji obrazów.

„Storie dal campo quantico” – opis i interpretacja
W tym obrazie:

Połączenie form i kolorów: Polazzi używa płynnych form i często komplementarnych kolorów, by stworzyć efekt silnego kontrastu świetlnego. Kolory wzmacniają się nawzajem, nadając płótnu energetyczną wibrację i wizualne napięcie, które przywołuje stały ruch możliwości w polu kwantowym.

Polimorfizm postaci: Kompozycja przywołuje formy, które jednocześnie sugerują antropomorficzne postacie, eteryczne krajobrazy bądź symboliczne konfiguracje. Nie ma obrazów stałych, lecz raczej wizualne progi, w których percepcja może oscylować między różnymi interpretacjami: maska, oświetlona dolina, postać w stanie być.

Pole możliwości – rzeczywistość kwantowa: Motyw „pola kwantowego” ukazany jest wizualnie jako przestrzeń progu między istnieniem a nie-istnieniem: formy nie są całkowicie zdefiniowane, lecz zdają się wahać między różnymi stanami. To metaforycznie odwołuje do idei mechaniki kwantowej, w której cząstki i stany istnieją jednocześnie w wielu możliwościach, zanim „zakończą” się w ostatecznej formie.

Filozoficzne i symboliczne podejście: Biorąc pod uwagę wykształcenie filozoficzne artysty i jego skłonność do łączenia abstrakcji i symbolizmu, obraz sprzyja również refleksji filozoficznej i ezoterycznej: „pole kwantowe” jako metafora nieskończonych potencjałów wewnętrznych i dialogu między wiedzą naukową a subiektywnym doświadczeniem.

Powiązanie z neuronauką i ezoteryzmem: Stałe chromatyczne i formalne oscylacje w obrazie mogą przywoływać procesy postrzegania i świadomości badane przez neuronaukę, a także nawiązywać do ezoterycznej idei rzeczywistości jako „sieci możliwości” w ciągłej transformacji.

Styl ogólny
Ogólnie rzecz biorąc, styl tego obrazu odzwierciedla poszukiwanie języka artystycznego, który nie ogranicza się do samej reprezentacji, lecz dąży do syntezy między figuracją a abstrakcją, między estetycznym doświadczeniem a koncepcją filozoficzną, tworząc obrazy, które nie ujawniają się od razu, lecz odkrywają się i przekształcają w spojrzeniu widza. Ten dynamiczny i otwarty element jest zgodny z podejściem Polazziego, który łączy wpływy współczesne z wizualną narracją zdolną do pobudzania wielu interpretacji.