Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Litografia Joana Miró (*)
Ta praca reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych pierwotnie przez Miró do zilustrowania zbioru wierszy „Parler Seul” (**) (Gadać tylko), napisanego przez Tristana Tzara w 1947 roku.
Wydane przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonane na papierze vellum z bawełny o wysokiej gramaturze.
Podpisane na płycie drukarskiej.
Para od wydawcy i po Spadkobiercach Miró na odwrocie kartki.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok 2004
- Wydanie: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, a zawsze przechowywana w profesjonalnym segregatorze sztuki, dzięki czemu pozostaje w doskonałym stanie).

Obraz będzie starannie obchodzony i zapakowany w płaskie kartonowe opakowanie wzmocnione.
Wysyłka będzie z potwierdzeniem nadania i numerem śledzenia.

Wysyłka obejmie również pełne ubezpieczenie do wartości końcowej dzieła z całkowitym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez kosztów dla kupującego.

(*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Uczył się w akademii La Llotja sprzeciwiając się woli rodziców, którzy chcieli, aby pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fowistów oraz kubistów.
Jego pejzaże emocjonalne, które kształtują jego osobowość i artystę, to przede wszystkim Mont-roig, Paryż, Majorka i później Nowy Jork oraz Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego zgiełku, który mieszka w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistycznymi i najbardziej kreatywnymi artystami swojego czasu. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusiego i Giacomettiego i wystawiał wraz z Dalím, Tanguym, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem w różnych wystawach o dadaizmie i surrealizmie.
Impuls abstrakcyjnego ekspresjonizmu odkrywa w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joan Miró opuści swój pobyt na wygnaniu we Francji i osiedli się na Majorce, w Palma de Mallorca, miejscu schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektował warsztat, o którym zawsze marzył. Skupił się tam na pracach rzeźbiarskich i ceramicznych, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakorzenienie w krajobrazie Mont-roig, najpierw, a następnie na Majorce, było determinujące dla jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennymi oraz otoczeniem naturalnym stanowiły tło dla niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró uciekał od akademizmu, poszukując stałego dążenia do całościowej i czystej sztuki, nieprzypisanej do żadnego konkretnego ruchu. Zawartość form i publicznych manifestacji, to właśnie poprzez czyn plastyczny Joan Miró ukazuje swoją buntowniczość i wielką wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i wyjątkowego języka, który czyni go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje szczególnie skuteczną współpracę między artystą a autorem. Błyskotliwie spontaniczne i amorficzne obrazy Miró, narysowane bezpośrednio na kamieniu, przy bardzo niewielu szkicach przygotowawczych, mają twórczy zapał wierszy przypadkowych Tzary.
Wydanie oryginalne zostało zrealizowane przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 kolorowych, z czego 18 stanowi hors-texte.
(*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Uczył się w akademii La Llotja sprzeciwiając się woli rodziców, którzy chcieli, aby pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fowistów oraz kubistów.
Jego pejzaże emocjonalne, które kształtują jego osobowość i artystę, to przede wszystkim Mont-roig, Paryż, Mallorca i później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego zgiełku, który mieszka w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistycznymi i najbardziej kreatywnymi artystami swojego czasu. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusiego i Giacomettiego i wystawiał wraz z Dalím, Tanguy, Meret Oppenheim i Max Ernst w różnych wystawach o dadaizmie i surrealizmie.
Impuls abstrakcyjnego ekspresjonizmu odkrywa w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w czasie II wojny światowej, Joan Miró opuści swój pobyt na wygnaniu we Francji i osiedli się na Palma de Mallorca, miejscu schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektował warsztat, o którym zawsze marzył. Skupił się tam na pracach rzeźbiarskich i ceramicznych, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakotwiczenie w krajobrazie Mont-roig najpierw, a potem na Majorce, było decydujące dla jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie codziennymi przedmiotami oraz otoczeniem naturalnym tworzyło tło dla niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró unikał akademizmu, dążąc do całościowego i czystego dzieła, niezależnego od żadnego ruchu. To zawartość form i publicznych wyrażeń, poprzez które Miró ukazuje swoją buntowniczość i dużą wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje szczególnie efektywną współpracę między artystą a autorem. Błyskotliwie spontaniczne i amorfowe obrazy Miró, rysowane bezpośrednio w kamieniu, z bardzo niewieloma szkicami przygotowawczymi, mają twórczy temperament wierszy przypadkowych Tzary.
Oryginalne wydanie zostało przygotowane przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 w kolorze, z czego 18 stanowi hors-texte.





Tagi:
Picasso, Dalí, Pollock, Miró, Beuys, Warhol, Giacometti, Hodgkin, Moore, Malevich, Mondrian, O’Keefe, Matisse, Kandinsky, Bacon, Klimt, Hooper, Rothko, Chirico, Duchamp, Chagall, Braque, Picabia, Kooning, Ernst, Paul Klee, Modigliani, Calder, Delaunay.
Kiefer, Kusama, Murakami, Koons, Basquiat, Nauman, Sherman, Bourgeois, Polke, Ruff, Ruscha, Holzer, Abramović, Freud, Mendieta, Tuymans, Kruger, Hockney, Saville, Fanzhi, Oehlen, Richter, Scully, Stella, Schütte, Xiaodong, Judd, Peyton, Richard Serra, LeWitt, Kippenberger, Baldessari, Doig, González-Torres, Salvador Dalí, Joan Miró, Magritte, Max Ernst, Leonora Carrington, Dorothea Tanning, Roberto Matta, Man Ray, Varo, Oppenheim, Key Sage, André Masson, Paul Delvaux, Giorgio de Chirico, Marcel Duchamp, Marc Chagall, Paul Klee, Hans Bellmer, Zhang Xiaogang, Savinio, Alexander Calder, Dora Maar Vitra, Poolsen, Jacobsen, Hans Wegner, Charles Eames, Perriand, Philippe Starck, Marcel Breuer, Knoll, Juhl, Verner Panton, Le Corbusier, Mies Vander Rohe, Nelson, Mogensen, Eames, Gio Ponti, Knoll, Isamu Noguchi, Bertoia, Aalto, Urquiola, Eileen Gray, Pesce, Magistretti. Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Burberry, Hermès, Prada, Dior, Armani, Cartier, Dolce & Gabbana, Versace, Balenciaga, Ralph Lauren, Rolex, Fendi, Givenchy, Tiffany, Alexander McQueen, Yves Saint Laurent, Valentino, Bvlgari. Adami Alberti Alcaraz Alfaro Baldaccini Baldeweg Barceló Barjola Canogar Cabellut Caruncho Ceesepe Chillida Chirino Clavé Condé Cruz-Díez Dalí Dokoupil Equipo Crónica Gudmundur Feito Genovés Goya Gordillo Guinovart Hernández Pijuan Iglesias Lacalle Joao Miró Misterpiro Mompó Palazuelo Pérez-Villalta Picasso Plensa Rafols-Casamada Reche Redondela Saura Soto Sicilia Tàpies Teixidor Quetglas Úrculo Uslé Varela Valdés Villalba Yturralde