Lou Loeber (1894-1983) - Geranium / De Stijl

Lou Loeber (1890-1973) Geranium from La Lune en Rodage III

Medium: Serigrafia
Material: Papier
Dimensions: 30 x 30 cm
Editor: Edition Panderma, Basel
Year: 1928 / published 1977
Edition: To nieopatrzony numerem egzemplarz spośród 230 edycji
Signature: Podpisany i datowany/tytułowany „Geranium” ołówkiem

Pochodzenie:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Basel

Stan / Konserwacja:
Dobry, przymocowany na szarym kartonie 32 x 32 cm.

Dodatkowe informacje:
Rzadka, ograniczona edycja przenośnej kolekcji sztuki post-wojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. To egzemplarz bez numeru spośród 230 edycji (65 egzemplarzy hors commerce było beznumerowych) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach w 1960, 1965 i 1977, zawierających około 180 dzieł sztuki, które opisują scenę artystycznej awangardy między latami 50. a 70. XX wieku. Dzieła zgromadził Carl Laslzo i obejmowały największych artystów tamtej epoki, którzy przyczynili się ważnymi pracami, często będącymi przełomem w ich twórczości i karierze: na przykład praca Enrico Castellaniego jest jego pierwszym udokumentowanym dziełem graficznym, a wielokrotność Achrome Piera Manzoniego jest jedynym dziełem wyprodukowanym przez samego artystę.

Biografia
Louise Marie Loeber (Lou Loeber) była holenderską artystką urodzoną w Amsterdamie. Oprócz malarstwa była malarką na szkło, ilustratorką i rytowniczką, która pracowała głównie w sposób niefiguratywny, abstrakcyjno-geometryczny i abstrakcyjno-figuralny. Loeber uczęszczała do Państwowej Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie w latach 1915–1918. Opuściła akademię przedwcześnie, ponieważ uznała ją za zbyt konserwatywną. W 1919 spotkała Toon Verhoefa, malarza, który wprowadził ją w socjalizm, De Stijl, kubizm i modernizm. Zainspirowana przez Alberta Gleizesa, Le Corbusiera i Mondriana, jej twórczość stała się bardziej surowa i przejrzysta. Krótko potem Loeber zaczęła pogłębiać badanie związku między sztuką nowoczesną a socjalizmem, po czym postanowiła mnożyć swoje prace i utrzymywać niskie ceny. Pobrała artystem Dirka Koninga w 1931 roku, który, podobnie jak Loeber, był pacyfistą, postępowym malarzem, weganinem i socjalistą. Preferowała tematy przemysłowe i technologiczne, które przekładała na linie i kształty. Niemniej Loeber uważała całkowicie abstrakcyjną sztukę za elitarna i zawsze odwoływała się do rzeczywistości w swoich wcześniejszych pracach. Po wojnie Lou złagodziła swoje poglądy socjalistyczne i zaczęła pracować głównie w sposób nie figuratywny.