René Magritte (1898-1967), d'après - Décalcomanie






Była starszym specjalistą w Finarte przez 12 lat, specjalizuje się w nowoczesnych grafikach.
| € 16 | ||
|---|---|---|
| € 11 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 127823
Doskonała ocena na Trustpilot.
René Magritte (d’après) – Décalcomanie, litografia 44 × 30 cm, edycja limitowana numerowana na 300 egzemplarzy, podpisana na płycie, w stanie średnim, wyprodukowana w Belgii, okres 2000–2010.
Opis od sprzedawcy
René Magritte (1898-1967), na podstawie - podpis ręczny ołówkiem pana Charlego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na pergaminie BFK Rives.
Numer / 300 egzemplarzy, podpisany w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona przez pieczęć blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, prezesa FUNDACJI MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku "Le Tombeau des Lutteurs" (Grobowiec Walczących), chociaż często nazywany jest po prostu wg jego elementów wizualnych ze względu na swój uderzający, niemal archetypowy układ.
W tej urzekającej pracy okno działa jak rama do niespodziewanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz napotyka dużą, idealnie kulistą bryłę, często opisywaną jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona bezpośrednio poza szybą okienną. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Powyżej i wokół tej zagadkowej sfery stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane charakterystyczną precyzyjną, a jednocześnie marzycielską jakością Magritte'a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zazwyczaj portal do rzeczywistości, tu przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeciwstawia się grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju atmosfery, będąc częścią tego dziwacznego obrazu. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te wspólne motywy, aby podważyć percepcję, zachęcając widza do pytania, co jest rzeczywiste, co wyobrażone, i samej istoty reprezentacji.
René Magritte (1898-1967), na podstawie - podpis ręczny ołówkiem pana Charlego Herscovici, prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na pergaminie BFK Rives.
Numer / 300 egzemplarzy, podpisany w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona przez pieczęć blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i odręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charlego Herscovici, prezesa FUNDACJI MAGRITTE (z inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 44x30 cm.
René Magritte, znany belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się motywami okien, sfer i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku "Le Tombeau des Lutteurs" (Grobowiec Walczących), chociaż często nazywany jest po prostu wg jego elementów wizualnych ze względu na swój uderzający, niemal archetypowy układ.
W tej urzekającej pracy okno działa jak rama do niespodziewanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny zewnętrzny krajobraz, widz napotyka dużą, idealnie kulistą bryłę, często opisywaną jako skała lub planeta, która wydaje się zawieszona bezpośrednio poza szybą okienną. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Powyżej i wokół tej zagadkowej sfery stylizowane chmury wypełniają niebo, oddane charakterystyczną precyzyjną, a jednocześnie marzycielską jakością Magritte'a.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiej dziwności. Okno, zazwyczaj portal do rzeczywistości, tu przedstawia niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeciwstawia się grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju atmosfery, będąc częścią tego dziwacznego obrazu. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te wspólne motywy, aby podważyć percepcję, zachęcając widza do pytania, co jest rzeczywiste, co wyobrażone, i samej istoty reprezentacji.
