Pippo - The Lonely Gaze

The Lonely Gaze
Stoję tam, gdzie świat kończy się w błękicie. Moja biała suknia to duch wśród soli w powietrzu. Palmy szepczą sekrety, które nie potrafię już dłużej utrzymać. Na zewnątrz łodzie to blado świecące gwiazdy w świetle dnia, bezcelowe i drobne. Sięgam wzrokiem po horyzont, lecz ucieka mi spod dłoni. Czerwone płatki opadają, ciężkie od tęsknoty, której nie potrafię nazwać. Jestem jedynie odbiciem, czekającym na brzeg, który zapomniał moje imię...

* Dimensions: 70 × 140 × 2.5 cm (W × H × D)
* Medium: 100% ręcznie malowany olej na płótnie
* Status: Unikatowy, jedyny w swoim rodzaju oryginalny obraz
* Mounting: Naciągnięty na drewnianą ramę, gotowy do zawieszenia
* Framing: Bezzramkowy (boki pomalowane, nie dołączono zewnętrznej ramy)
* Authentication: Podpisany na odwrocie; zawiera Certyfikat Autentyczności
* Shipping: Wysłany z Włoch z pełnym ubezpieczeniem

O artyście:

Pippo (urodzony w Monzy) tworzy prace, które przemierzają cichy tunnel między geometriią abstrakcji a surrealizmem. Porzucając udaną karierę w grafice, całkowicie poświęcił się malarstwu i osiadł nad spokojnymi brzegami Jeziora Maggiore. Jego tło widać w kompozycjach — architektoniczne, zrównoważone i precyzyjne — lecz są one otoczone przez kinową atmosferę, która przypomina wspomnienie lub sen.

Dla Pippo sztuka to immersyjny akt. Zajmuje się swoimi tematami, pisząc narracje w czasie teraźniejszym w pierwszej osobie, mentalnie wchodząc na płótno, by doświadczyć chwili od środka. Jednak, choć wchodzi w te światy osobiście, pozostawia fizyczne płótno otwarte na interpretację. Jego postacie, choć elegancko ubrane, często są bez twarzy. Ta anonimowość jest zaproszeniem: zapewnia, że protagonistą „może być każdy”, pozwalając widzowi wejść w scenę i samemu zamieszkać w opowieści.

To granica między tym, co widoczne, a tym, co niewidoczne, definiuje także artystę. Zarezerwowany i introspektywny, pisze prywatnie i woli, by jego płótna mówiły. Nie prowadzi cyfrowej ścieżki, unikając mediów społecznościowych, by zachować ten sam klimat tajemnicy, jaki panuje w jego pracach.

Posługując się paletą subtelnych, nastrojowych tonów, przeplatanych stanowczymi kolorami, Pippo dopracowuje język eleganckiej oszczędności. Jego malowidła — przepełnione milczącymi zwierzętami, ostrymi cieniami i świecącym światłem — to nie tylko obrazy, lecz otwarte, kończące się opowieści o tęsknocie i łasce.