Jan Gerrit Jordens (1883-1962) - Gitaar

Rzadko spotykane abstrakcyjne dzieło artysty Jana Gerrita Jordensa. To abstrakcyjna interpretacja gitary wykonana techniką mieszana. Dzieło podpisane i datowane w lewym górnym rogu. Pochodzenie: Kolekcja Rodziny Langeweg, Noordwijk.

JAN GERRIT JORDENS
Kariera Jana Gerrita Jordensa, ur. w 1883 w Wageningen jako syn kupca ziół, zaczyna się w edukacji. Zapisuje się do Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Hadze oraz do Rijksnormaalschool voor Tekenleraren w Amsterdamie. Po tych studiach w 1907 podejmuje pracę jako nauczyciel rysunku w Szkole Wyższej Średniej w Warffum na Veggie (Groningen). Rok później zostaje dyrektorem miejscowej szkoły wieczornej. W 1916 przeprowadza się do Groningen, gdzie ponownie zostaje nauczycielem rysunku, początkowo w rządowej Szkole Średniej, a dwa lata później w miejskiej Szkole Średniej. Ma wyraźne poglądy na to, czym jest dobre nauczanie; kładzie nacisk na wolną ekspresję.

MALARZ ZGRUPOWANIA
Oprócz zajęć dydaktycznych Jordens zawsze starał się w wolnym czasie poświęcać jak najwięcej swojemu artysciźmie. Zaraz po założeniu stowarzyszenia artystów De Ploeg w 1918 dołącza do niego. Trzy lata później rezygnuje z członkostwa z powodu różnicy zdań na temat jury przy wystawie. Jednak później ponownie zostaje członkiem i aż do 1951 pozostaje – mimo zastrzeżeń – zaangażowany w De Ploeg, przez wiele lat pełniąc funkcję przewodniczącego. Jordens spogląda także poza granice Groningen. Był członkiem amsterdamskiego zrzeszenia artystów St. Lucas oraz Stowarzyszenia Niezależnych, amsterdamskiej organizacji dążącej do większej wolności w sztuce. Jordens maluje nie tylko, wykonuje także one etsy i ryciny drzeworytnicze.

PRZEZ KUBIZM DO ABSTRAKCJI
W wczesnych obrazach Jordensa widoczny jest wpływ Henri Le Fauconniera oraz holenderskich ekspresjonistów, takich jak Piet van Wijngaerdt. W latach trzydziestych Jordens fascynuje się francuskim kubizmem, a jego dzieła stają się bardziej abstrakcyjne. Skłonność do kubizmu stanowi wstęp do prac, w których dominuje jasne, promienne kolory, a wyraźnie rozpoznawalne elementy znikają. Obrazy z późniejszych lat łączą się z twórczością École de Paris.

WŁASNA DROGA
W 1948 Jordens po raz ostatni zamyka drzwi HBS i przechodzi na emeryturę. Po emeryturze wreszcie ma czas, by w pełni poświęcić się swojemu artysciźnie. I robi to z pełną mocą. To plodny i niezwykle twórczy okres w jego życiu. Ma silne pragnienie nowości i chętnie eksperymentuje. W pewnym momencie miesza piasek w farbie, by nadać większą strukturę. Do swoich obrazów dodaje także sznurek i tkaninę.
Z niezadowolenia z konserwatywnego kierunku De Ploeg w 1950 roku Jordens wraz z sześcioma innymi artystami założył kolektyw artystyczny Het Narrenschip. Ekspresjonowali zazwyczaj, ale nie tylko, w Groningen. Po siedmiu latach kolektyw przestał istnieć. Jordens zmarł w 1962 roku w Groningen w wieku 79 lat.