Modest Cuixart (1925-2007) - Untitled





| € 2 | ||
|---|---|---|
| € 1 |
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 127726
Doskonała ocena na Trustpilot.
Modest Cuixart (1925–2007), artysta, litografia bez tytułu, portret, sygnowana, wydanie oryginalne, 90 × 68 cm, Hiszpania, okres 1990–2000, sprzedawane z ramą przez Galería.
Opis od sprzedawcy
Cuixart studiował początkowo medycynę, ale wkrótce porzucił studia, by zająć się malowaniem, i zapisał się do Akademii Wolnego Malarstwa w Barcelonie. W 1948 roku uczestniczy w założeniu grupy Dau al Set, wraz z Brossą, Ponç, Tàpies i Tharrats, między innymi. Zaniepokojony wartością plastycznego znaku, jego dzieło od początku ma silne pokrewieństwo ze surrealizmem, a także dużą wrażliwość na siłę ekspresyjną koloru. Około 1955 roku zanurza się w informalizm matérico, który skłoni go do wykorzystania techniki „grattage” w dziełach o pewnym orientalizującym posmaku. W 1959 roku zdobywa pierwszą nagrodę Biennale w São Paulo i wystawia się w Documenta w Kassel, a w kolejnym roku bierze udział w wystawie awangardy hiszpańskiej, która odbyła się w Tate Gallery w Londynie i w Muzeum Guggenheim w Nowym Jorku. Cuixart wprowadza collage do swojej twórczości w 1962 roku, co stopniowo prowadzi go ku pop-artowi. Dzięki temu bogactwu doświadczeń powraca do malarstwa płaskiego, osiągając bardzo osobisty realizm krytyczny, który syntezuje ekspresjonizm z dramatycznie przekształconą figuracją, zawsze doceniając cechy chromatyczne. W latach siedemdziesiątych wystawia się w licznych stolicach narodowych i międzynarodowych, takich jak Paryż, Madryt, São Paulo, Amsterdam, Tokio, Bazylea, Barcelona i Mediolan, między innymi. W kolejnej dekadzie Cuixart uwalnia swoją malarską sztukę od agresywnych cech, nadając jej bardziej liryczny ton. Ponadto bierze udział w wystawie zbiorowej w Pałacu UNESCO w Paryżu, otrzymuje Krzyż Świętego Jerzego od Generalitat de Catalunya i Krzyż Izabeli Katolickiej. W 1988 roku realizuje antologiczny przegląd w Japonii, w miastach Kobe i Tokio. Kontynuuje pracę nad kolorami i bujnymi formami, a wprowadza do twórczości bardziej materialną figurację. W 1998 roku powstała fundacja nosząca jego imię w Palafrugell, a w kolejnym roku przyznano mu Złoty Medal za Zasługi w Sztukach Pięknych przez Ministerstwo Kultury. Jest reprezentowany w Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, Tate Gallery w Londynie, Narodowym Muzeum Sztuki Katalonii, muzeach Sztuki Współczesnej w Madrycie, Barcelonie i Saint‑Étienne (We Francji), Patio Herreriano w Valladolid, Muzeum Grafiki Hiszpańskiej Współczesnej w Marbella, Muzeum Sztuki Uniwersytetu w São Paulo, Muzeum Sztuki Abstrakcyjnego w Cuence i Muzeum Sztuki Ampurdanu, między innymi.
Cuixart studiował początkowo medycynę, ale wkrótce porzucił studia, by zająć się malowaniem, i zapisał się do Akademii Wolnego Malarstwa w Barcelonie. W 1948 roku uczestniczy w założeniu grupy Dau al Set, wraz z Brossą, Ponç, Tàpies i Tharrats, między innymi. Zaniepokojony wartością plastycznego znaku, jego dzieło od początku ma silne pokrewieństwo ze surrealizmem, a także dużą wrażliwość na siłę ekspresyjną koloru. Około 1955 roku zanurza się w informalizm matérico, który skłoni go do wykorzystania techniki „grattage” w dziełach o pewnym orientalizującym posmaku. W 1959 roku zdobywa pierwszą nagrodę Biennale w São Paulo i wystawia się w Documenta w Kassel, a w kolejnym roku bierze udział w wystawie awangardy hiszpańskiej, która odbyła się w Tate Gallery w Londynie i w Muzeum Guggenheim w Nowym Jorku. Cuixart wprowadza collage do swojej twórczości w 1962 roku, co stopniowo prowadzi go ku pop-artowi. Dzięki temu bogactwu doświadczeń powraca do malarstwa płaskiego, osiągając bardzo osobisty realizm krytyczny, który syntezuje ekspresjonizm z dramatycznie przekształconą figuracją, zawsze doceniając cechy chromatyczne. W latach siedemdziesiątych wystawia się w licznych stolicach narodowych i międzynarodowych, takich jak Paryż, Madryt, São Paulo, Amsterdam, Tokio, Bazylea, Barcelona i Mediolan, między innymi. W kolejnej dekadzie Cuixart uwalnia swoją malarską sztukę od agresywnych cech, nadając jej bardziej liryczny ton. Ponadto bierze udział w wystawie zbiorowej w Pałacu UNESCO w Paryżu, otrzymuje Krzyż Świętego Jerzego od Generalitat de Catalunya i Krzyż Izabeli Katolickiej. W 1988 roku realizuje antologiczny przegląd w Japonii, w miastach Kobe i Tokio. Kontynuuje pracę nad kolorami i bujnymi formami, a wprowadza do twórczości bardziej materialną figurację. W 1998 roku powstała fundacja nosząca jego imię w Palafrugell, a w kolejnym roku przyznano mu Złoty Medal za Zasługi w Sztukach Pięknych przez Ministerstwo Kultury. Jest reprezentowany w Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, Tate Gallery w Londynie, Narodowym Muzeum Sztuki Katalonii, muzeach Sztuki Współczesnej w Madrycie, Barcelonie i Saint‑Étienne (We Francji), Patio Herreriano w Valladolid, Muzeum Grafiki Hiszpańskiej Współczesnej w Marbella, Muzeum Sztuki Uniwersytetu w São Paulo, Muzeum Sztuki Abstrakcyjnego w Cuence i Muzeum Sztuki Ampurdanu, między innymi.

