José Lloveras de Reina (1922-2014) - Desnudo

Lloveras de Reina

Cassà de la Selva (Girona), 1922 – Barcelona, 2012.

Josep Lloveras y Feliu, był malarzem i rzeźbiarzem. Na czternaste urodziny rozpoczął naukę malarstwa. Jego pierwszy kontakt z tym światem to karikaturzysta, który prowadził swój interes na targu bydła w Gironie. Po zakończeniu Wojny Domowej Hiszpanii dotarł do Barcelony i zaczął pracować „jako malarz ścian”. Zapisze się także do Akademii Tárrega, a później do Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych. W ciągu lat nauki wypełniał pierwsze płótna, głównie o tematyce religijnej.

Pomiędzy 1945 a 1948 odwiedza różne kraje w podróży pełnej przygód. Podróżuje do Maroka, Trypolisu i Paryża, aby studiować w Szkole Luwru. W Paryżu nasiąknął wpływami Sastre i egzystencjalizmu. W tym okresie stworzył dzieło o treści erotycznej podpisane imieniem Sarevoll (jego nazwisko Lloveras odwrócone). W tym okresie podróżuje do Włoch, Belgii, Holandii, Luksemburga, Anglii i krajów skandynawskich.

W 1953 przekracza Atlantyk do Meksyku, lecz przypadkowo ląduje w Hawanie. Jego życie i twórczość nabierają nowego kierunku, gdy zostaje na Kubie. Doświadcza dojrzewania twórczego i osiąga bardzo istotną rolę w kształtowaniu artystycznym nowych pokoleń malarzy. W 1959 Fidel Castro obejmuje władzę. Tego samego roku poznaje Montserrat Prat, z którą ożenił się w kolejnym roku. Podróżuje do Wenezueli i prezentuje wystawę na Uniwersytecie Caracas zatytułowaną „los niños pintores”.

W 1967 opuszcza Kubę i przenosi się do Miami. Przeżywa krótki okres na Portoryko. W 1970 wraca do Barcelony ze swoją rodziną. Po osiedleniu się w Barcelonie zakłada w mieście studio sztuki, a następnie otwiera kolejne w Cassà de la Selva. Kontynuuje swoją twórczość malarską w obu miastach, ale szczególnie w tym drugim, gdzie zamieszkuje. W tych latach kontynuuje też pracę dydaktyczną w sztukach plastycznych.

W 1980 zakłada Estudio f¡Art Lloveras. Od tego momentu jego produkcja powstaje całkowicie w Cassà de la Selva, gdzie poza tym należy podkreślić jego rolę jako animatora kultury. W ostatnich trzydziestu latach na zmianę przebywa w Cassà i Barcelonie. Z dawnego paryskiego egzystencjalizmu niewiele mu zostało. Jego malarskie uniwersum w tym okresie wypełniają: Madonna, cherubiny, kobiecy nagi, konie.

Używał kilku podpisów: Lloveras do 1945, Lloveras de Reina między 1946 a 1962, Sarevoll między 1949 a 1951 do podpisywania swoich prac erotycznych. Lloveras R od 1963 do 1978, a od około 80 ponownie Lloveras